به گزارش خبرگزاری ایمنا، زمینلرزه از آن دست مخاطرات طبیعی است که زمان و مکان وقوع آن قابل تعیین دقیق نیست، اما پیامدهای آن را میتوان تا حد زیادی با شناخت، آمادگی و برنامهریزی مدیریت کرد. تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که میزان خسارت یک زلزله، تنها به بزرگی آن وابسته نیست و عواملی مانند کیفیت ساختوساز، وضعیت زیرساختها، تراکم جمعیت، میزان آمادگی دستگاههای امدادی و سطح آگاهی عمومی نیز در شدت پیامدهای آن نقش تعیینکننده دارند.
ایران نیز به دلیل قرار گرفتن در پهنهای با گسلهای متعدد و فعال، همواره با خطر زمینلرزه مواجه بوده است. در چنین شرایطی، توجه به فعالیت گسلها و بررسی رخدادهای لرزهای کوچکتر میتواند اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت زمین و الگوهای لرزهای مناطق مختلف در اختیار متخصصان قرار دهد و با این حال، نبود امکان پیشبینی دقیق زمان وقوع زلزله، ضرورت آمادگی مستمر و کاهش آسیبپذیری را بیش از پیش نمایان میکند.
در کنار مطالعات تخصصی درباره گسلها و رفتار پوسته زمین، موضوع مهم دیگری که نباید از آن غافل شد، آمادگی پیش از بحران است. اینکه مردم در زمان وقوع زلزله چه اقداماتی باید انجام دهند، دستگاههای امدادی و خدماتی چگونه باید عمل کنند و برای حفظ دسترسی به خدمات ضروری، مدیریت ترافیک، امدادرسانی و تأمین نیازهای اولیه چه برنامهای وجود دارد، از جمله مسائلی است که باید پیش از وقوع حادثه درباره آنها تصمیمگیری و برنامهریزی شود.
با توجه به اهمیت این موضوع و در پی وقوع زمینلرزههای اخیر در کشور، با فریبرز ناطقالهی، زلزلهشناس و عضو هیئت علمی پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله درباره وضعیت فعالیت گسلها، پیامدهای زمینلرزههای کوچک، امکان پیشبینی زلزله، تأثیر عوامل انسانی و محیطی بر فعالیت گسلها و ضرورت آمادگی در برابر زمینلرزههای بزرگ گفتوگویی داشتیم که مشرح آن را در ادامه میخوانید:
ایمنا: پسلرزهها و زمینلرزههای کوچک و کمعمق چه تصویری از وضعیت فعالیت گسلها ارائه میکنند و آیا میتوان از طریق بررسی آنها، برای جلوگیری از وقوع زلزلههای بزرگتر و فاجعهبار آمادگی بیشتری پیدا کرد؟ …
