فرهنگی
خبرگزاری تسنیم؛ گروه فرهنگی؛ فاطمه مرادزاده؛ من دلم چنین ایمانی می‌خواهد؛ ایمانِ غزه‌ای؛ شبیه چیزی که مردم غزه به آن مومن هستند و در غربتِ این سلاخیِ بی‌وقفه، «صبور» «ایستاده» نگه‌شان داشته است؛ ایمانی پیامبرگونه!... مثل ایمان مردِ میانسالِ داغ‌دیده‌ای که با شنیدن خبر سلاخی‌شدن فرزند، بر زمین می‌افتد و پیشانی روی خاک می‌ساید و شکوفه شُکر با عطر نور از لبانش تراوش می‌کند.
جنس ایمانشان را فقط لابه‌لای صفحات و آیه‌های قرآن می‌توانی ببینی؛ مثل آنجا که خداوند رنجِ عظیمِ توام با صبر و شُکرِ پیامبرش؛ محمد(ص) را در آیه 3 سوره شعراء اینگونه به تصویر می‌کشد: «لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا یَكُونُوا مُؤْمِنِینَ»، که معنای خودمانی‌اش می‌شود اینکه «یا رسول‌الله قرار نیست خودت را چنین به مشقت و اندوه بیندازی! تو داری خودت را از بین می‌بری عزیزم». …
