بیتا محسنی/ تئاتر ایران، پیش از آن که به ویترینی برای نمایش شهرت یا بستری برای بازگشت سرمایه تبدیل شود، هنری زنده و متکی بر پیوند میان صحنه، هنرمند و مخاطب بود؛ پیوندی که امروز، زیر فشار مناسبات اقتصادی تازه، با پرسشهای جدی مواجه شده است. در سالهای اخیر، حضور چهرههای شناختهشده سینما، افزایش دستمزدها و بلیتهای چندمیلیونی، بار دیگر بحث نسبت میان اقتصاد و هنرهای نمایشی را به کانون توجه آورده است.
سوال اینجاست، آیا میتوان از رونق تئاتر سخن گفت، وقتی دسترسی به صحنه برای بخشی از جامعه دشوارتر میشود و مناسبات مالی، شکل همکاری هنرمندان را نیز تحت تأثیر قرار میدهد؟ آیا مسئله، حضور بازیگران سینماست یا فقدان سازوکارهایی که بتواند این حضور را در خدمت توسعه تئاتر قرار دهد؟ و سرانجام، اگر منطق گیشه به معیار مسلط تولید تبدیل شود، چه بر سر هویت فرهنگی و بدنه حرفهای این هنر خواهد آمد؟
«آرش فلاحتپیشه»، بازیگر، کارگردان و عضو هیئتمدیره انجمن بازیگران تئاتر، در گفتوگو با «آوش»، از دغدغههای امروز نمایش میگوید.
ستارهمحوری؛ مسئله حضور یا چگونگی حضور؟ …












