شنبه, ۸ اردیبهشت, ۱۴۰۳ / 27 April, 2024
مجله ویستا

WIMAX استاندارد جدید شبکه های بی سیم


WIMAX استاندارد جدید شبکه های بی سیم
استاندارد جدید WIMax برای شبكه های شهری بی سیم ، بازار دستیابی به اینترنت رامتحول خواهدكرد. امروزه یافتن و خریدن یك كامپیوتر كیفی مجهز به تراشه Wi-Fi نباشد، كاری دشوار است، دكمه ای كه به كاربران كامپیوترهای همراه اجازه دستیابی به اینترنت ر فارغ از مكانی كه كاربردر آن حضور دارد می دهد. بدین ترتیب از اتاق غذاخوری ، اتاق نشیمن و یا كافی شاپ می توان به اینترنت وصل شد. عموم مردم به WI-Fi به عنوان یك ایستگاه مركزی كاری كه می تواند ارتباط را بین چندین كاربر به طور یكسان به اشتراك بگذارد علاقمندند. البته با این محدودیت كه فاصله كاربرانبران برای محیط داخلی ( indoor) كمتراز۱۰۰متر و برای محیط خارجی (outdoor) كمتر از ۴۰۰ متر باشد.
اما استاندارد جدیدی معرفی شده است كه عملا توانایی Wi-Fi را زیر سوال برده است . این استاندارد معروف به WiMax می باشد كه باعث ایجاد ارتباطات بی سیم اینترنتی با پهنای باند بالا با سرعتی نزدیك به Wi-Fi به محدو دیت های آن را هم ندارد یعنی تا فواصل بالای حدود ۵۰ كیلومتر را هم پشتیبانی می كند.
شبكه های شهری بی سیم با سرعت های پهنای باند بالا چندان جدید نیستند، اما تجهیزات خاص باند پهن عمدتا گران قیمت هستند. در حال حاضر شركت ها به تدریج در حال رسیدن به توافق هایی بر روی جزییات استاندارد WiMax هستند كه این منجر به كاهش قیمت این تجهیزات خواهدشد.توافقات صنعتی روی جزییاتی نظیر این كه چگونه سیگنال های WiMax را رمز گشایی كنیم تا فركانس هایی را ایجاد كنیم كه قابل استفاده باشند و چگونه امكان برقراری ارتباط چندین كاربر تا دستیابی به آن فركانس ها را فراهم كنیم ، سر انجام به شركت هایی نظیر اینتل اجازه خواهد داد تا تراشه كه حاوی قابلیت WiMax برای استفاده درتجهیزات بی سیم با پهنای باند بالا هستند را بسازند . و در نهایت انتظار می رود كه قیمت receiver های WiMax را رمز گشایی كنیم تا فركانس هایی را ایجاد كنیم كه قابل استفاده باشند و چگونه امكان برقراری ارتباط چندین كاربیر تا دستیابی به آن فركانس ها را فراهم كنیم، سر انجام به شركت هایی نظیر اینتل اجازه خواهد داد تا تراشه كه حاوی قابلیت WiMax برای استفاده در تجهیزات بی سیم با پهنای باند بالا هستند بسازند.
در نهایت انتظار می رود كه قیمت receiver های WiMax به حدود ۵۰ تا ۱۰۰ دلار یعنی چیزی حدود قیمت DSL ها یا مودم های كابلی امروزی برسد و این یعنی میلیون ها نفر از كاربران بالاخره می توانند از سرویس های رایج اینترنت استفاده كندو به آسانی از طریق آنتن های نصب شده روی بام از هرگوشه شهر به اینترنت وصل شوند.
اگر چه ظهور اولیه WiMax در حوزه های عمومی بوده است. اما با ظهور تدریجی تجهیزات و استانداردها، شاهد موج جدیدی از صنایع كوچك و متوسط بی سیم خواهیم بود كه دیگر خطوط گران قیمت T۱/E۱ نیستندو ایستگاه های كاری همچنین می توانند خدمات خود را در مكان هایی بدون خطوط تلفن هم ارایه دهند و این یعنی دستیابی پر سرعت به اینترنت در نواحی دور افتاده ای كه غالبا هیچ تجهیزات ارتباطی ندارند.
WiMax كه مخفف Woldwide Interroperability for Microware Access می باشد،كمی فراتر از یك لیست طولانی از مشخصات تكمیلی و تخصصی كه نمایشگر تجهیزات بی سیم كارخانه های مختلف كه می توانند با سرعت های زیاد با هم كار كند، است . این استاندارد با نام IEEE ۸۰۲.۱۶ نیز شناخته می شود كه از سال ۱۹۹۰ كاربرد آن شروع شده است و نقطه مقابل فناوری های اینترنت یا Wi-Fi بوده است. یك واحد انتقال دهنده WiMax می تواند صوت ، تصویر و سیگنال های اطلاعاتی را در طول فواصل بالای ۵۰ كیلومتر (با رعایت خط دید مستقیم) وبا سرعتی در حدود ۷۰ مگابیت در ثانیه (یعنی سرعتی برای دستیابی ۶۰ شركت با سرعت خطوط T۱ یا صدها كاربر خانگی با سرعت DSL كفایت می كند) انتقال دهد.
اعلان شركت اینتل (درژانویه ۲۰۰۴) كه موضوع اصلی اش در رابطه با WiMax بود باعث رونق یافتن سریع این فناوری توسعه این استاندارد شد. شركت سازنده Centrino قبلا طی یك ابتكار تراشه های Wi-Fi را درون كامپیوتر های كیفی قرارداده بود. اسكات ریچارد سون مدیر گروه بی سیم باند پهن شركت اینتل در این رابطه گفت :« ما به دنبال این بودیم كه آیا می توان همه شهرها را با Wi-Fi تحت پوشش اینترنتی قرارداد یا خیر و این كه شاید پوشش اینترنتی دادن یك شهر با تكنولوژی Wi-Fi كار ساده ای باشد اما مشكل از این قرار است كه مدیریت این شبكه بسیار بسیار سخت می شد كه و در ضمن Wi-Fi بسیار هم محدود عمل می كرد.
ریچارد سون می افزاید: ما متوجه شدیم كه Wi-Fi نیازمند این است كه فراتر از یك تكنولوژی حامل رفتار كند و در ضمن از طیف وسیعی از توانایی ها هم بهره مند شود.
مسلما WiMax كه می تواند در فواصل دورتر و تحت بازه وسیعی از فركانس ها كار كند، ایده آل خواهد بود. پس اینتل شروع به طراحی پردازنده های ارتباطی برای كار، تحت این فركانس ها (از ۱۲ تا ۱۱ گیگا هرتز یعنی ناحیه اصلی كه توسط Wi-Fi استفاده می شود، امواج مایكرویو و انواع مخصوصی از رادارها) نمود و اولین تراشه را در ماه سپتامبر تولید كردند و سپس شروع به ایجاد و گسترش اتحادیه WiMax نمودند تا محصولات مختلف كارخانه را در این مورد تایید كند ومدعیان و پیشگامان این تكنولوژی را مشخص سازند.
همچنین Intel Capital، یكی از این بخش های اصلی شركت اینتل، شروع به سرمایه گذاری در چندین شركت نمود تا بتواند WiMax را تبدیل به وسیله سود آور نمایند و از آن به بهترین شیوه استفاده كند.
شركت Speakeasy در سیاتل، یكی از این شركت هاست و البته می تواند یكی از اولین از گسترش دهندگان بازار WiMax باشد.
این شركت در سال ۱۹۹۴، به عنوان یك كافی نت تاسیس شد تا ارتباطات فوق العاده سریع DSL را برای بازیگران، كسانی كه بازی های كامپیوتری مفصل online انجام می دادند یا متخصصینی كه در منزل كار می كردند، فراهم آورد اما به خاطر این كه DSL هم تحت خطوط تلفن كار می كند، در نتیجه یك محدودیت ذاتی را با خود به ارث برده است. مثلا حدود ۳۰ درصد از اهالی شهرهایی كه از خدمات شركت Speakeasy استفاده می كنند از مراكز اصلی تلفن دور هستند. به نقل از یكی از مدیران این شركت، همین دوری افراد از مراكز اصلی تلفن مهم ترین محرك برای این شركت بود تا به دنبال شیوه ها و روش های جدیدی باشد و به همین علت، اكنون WiMax مهم ترین و استراتژیك ترین پدیده برای تجارت آن ها است.
Speakeasy شروع به آزمایش و بررسی فنی تجهیزات WiMax با استفاده از تراشه های اینتل نموده استو امیدوار است تا اواسط سال ۲۰۰۵ مشتریان زیادی را به خود جلب كند.
اگر چه ضرورت استفاده از WiMax برای مصرف كنندگان، كسب و كارها و مردم در نواحی دور افتاده و صعب العبور برای داشتن یك دسترسی خوب و موفقیت آمیز و پر سرعت به اینترنت كاملا واضح و مبرهن است، اما این اتفاق هم یك شبه هم رخ نخواهد داد.
و همین مساله احتمالا باعث می شود مدت زمانی طول بكشد تا صنایع به سود اقتصادی این فناوری دست بیابند و آن را عمومی كنند. پس هنوز هم ساختن شبكه ای از اتصال دهنده ها با ارزش است. ریچارد سون می گوید: مردم فكر می كنند كه شما می توانید تنها یك برج و برج فرستنده اصلی WiMax را روی تپه ای در اطراف شهر قراردهید و با آن اینترنت همه شهر را تامین كنید. اما این همه مساله نیست ، در اینجا هم دقیقا مانند شبكه های تلفنی با افزایش تقاضا ما مجبور به اضافه كردن برج های جدید هستیم. امال شركت Tower Stream ، شركتی كه قصد اضافه كردن WiMax را به سرویس های خود دارد، اعلام نموده كه این مشكل بدین شیوه حل می شود كه می توان بر روی ساختمان های بلند در شیكاگو، نیویورك،بوستون و شهرهای دیگر، انتقال دهنده های ویژه WiMax را نصب كرد و از یك اینترنت پر سرعت با ساختاری بی سیم بهره مند شد. ساختاری كه مطمئنا بسیار ارزان تر از سیم ، فیبر نوری و كابل تمام خواهد شد.


همچنین مشاهده کنید