دوشنبه, ۳۰ دی, ۱۳۹۸ / 20 January, 2020
مجله ویستا

چو می‌نماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری


چو می‌نماید، که هست با من، جفا و جورت، ز روی یاری    ز دست جورت، فغان برآرم، اگر تو دست از، جفا نداری
بخشم گفتی، نمی‌گذارم، که زیر تیغم، برآوری دم    مرا چه یارا که دم برآرم، اگر دمارم، ز جان برآری
شب فراقت کز اشتیاقت به جان فکارم به تن نزارم    به خواب کس را نمی‌گذرام ز بس که دارم فغان و زاری
نه همزبانی، که من زمانی، باو شمارم، غمی که دارم    نه نیک خواهی که، گاهگاهی، ز من بپرسد، غم که داری
به درد از آنرو، گرفته‌ام خو، به خاک از آن رو، نهاده‌ام رو    که عشق کاری، نباشد الا، به دردمندی، ز خاکساری
اگرچه کردم، چو بلبل ای گل، در اشتیاقت، بسی تحمل    ز باغ وصلت، گلی نچیدم، جز این که دیدم، هزار زاری
همیشه گوئی، که محتشم را، برآرم از جا، درآرم از پا    ز پا درآید، ز جان برآید، شبی که مستش، تو در برآری

همچنین مشاهده کنید
 وبگردی


 از میان خبرها




روزنامه جمهوری اسلامیخبرگزاری صدا و سیماسایت رویداد 24روزنامه فرهیختگانسایت همشهری‌آنلاینسایت نامه نیوزخبرگزاری مهرسایت عصرایرانسایت دیدارنیوزروزنامه دنیای اقتصاد