آماده‌سازی نهایی آمریکا در کالیفرنیا برای بازی نخست

به گزارش ایلنا، تیم ملی فوتبال مردان آمریکا امشب کار خود را در مرحله گروهی جام جهانی امسال، در ورزشگاه لس‌آنجلس آغاز خواهد کرد. در اولین مسابقه‌ای که قرار است در خاک آمریکا برگزار شود، یانکی‌ها از ساعت ۱۸ به وقت محلی مقابل پاراگوئه صف‌آرایی می‌کنند.

این مسابقه یک تقابل بزرگ و فوق‌العاده هیجان‌انگیز خواهد بود و تمام انتظارها و برنامه‌ریزی‌هایی که از سال ۲۰۱۸ یعنی زمان برنده شدن حق میزبانی مشترک این سه کشور آغاز شده بود را سرانجام به واقعیت تبدیل خواهد کرد. بازیکنان تیم ملی آمریکا این شور و اشتیاق وصف‌ناپذیر را از مدت‌ها قبل با تمام وجود حس کرده‌اند. آن‌ها روز پنجشنبه در مصاحبه‌های خود، بر اهمیت تمرکز کامل پیش از این دیدار حساس مقابل تیم خشن و هجومی پاراگوئه تأکید کردند، اما در عین حال به خوبی می‌دانند که وقتی برای اولین بار پا به این میدان بزرگ بگذارند، با چه حس و حال تکرارنشدنی و منحصربه‌فردی در زندگی خود روبرو خواهند شد.

کریستین پولیشیچ، مهاجم سرشناس آمریکا در این خصوص گفت: «ما تمرکز بسیار بالایی داریم. این یک بازی بزرگ است. شما می‌خواهید عملکرد خوبی داشته باشید، می‌خواهید بدرخشید و با پیروزی در اولین بازی، به خصوص این فشار سنگین را از روی شانه‌های خود بردارید. اما من به دور و برم نگاه خواهم کرد. تلاش می‌کنم از این فضا لذت ببرم و آن را لمس کنم. دوستان و خانواده‌ام روی سکوها هستند. این یک لحظه کاملاً خاص است.»

جام جهانی فوتبال به خودی خود رویدادی بسیار خاص است؛ یک تورنمنت جهانی که تنها هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شود. اما آنچه این دوره را متمایز و ویژه‌تر می‌کند، این است که برای دومین بار در تاریخ، مسابقات در خاک آمریکا برگزار می‌شود؛ موضوعی که اهمیت و غرور مضاعفی را برای بازیکنان تیم ملی آمریکا به همراه آورده است، چرا که آن‌ها از بازی در نزدیکی خانه‌های خود احساس آرامش و راحتی عمیقی دارند. این فرصتی نیست که در هر دوره‌ای نصیب ایالات متحده شود تا میزبانی تورنمنتی در این سطح را بر عهده بگیرد، بنابراین دیدن استادیوم‌های آمریکایی که به زودی مملو از متعصبان فوتبال می‌شوند، لحظه‌ای بی‌نظیر و فراتر از هر چیزی که تاکنون دیده‌اند خلق خواهد کرد.

تایلر آدامز، هافبک شجاع آمریکا نیز اظهار داشت: «من به هر کسی که با او صحبت کرده‌ام گفته‌ام که این بزرگ‌ترین فرصت برای رشد واقعی فوتبال در کشور، الهام‌بخش بودن برای مردم و نشان دادن این نکته است که بازیکنان آمریکایی هم‌سطح با بقیه کشورهای دنیا هستند.»

تیم‌های ملی در طول سال تنها تعداد محدودی بازی انجام می‌دهند؛ به عنوان نمونه، تیم ملی آمریکا سال گذشته ۱۸ مسابقه را در طول ۱۱ ماه برگزار کرد. هر فیفادی به معنای فراخواندن گروه متفاوتی از بازیکنان به اردو است که این شرایط کاملاً با وضعیت یک تیم باشگاهی که فصل خود را هفته به هفته جلو می‌برد، تفاوت دارد. بنابراین، هر فرصتی که برای تیم‌های ملی جهت نشان دادن توانایی‌های خود در زمین مسابقه فراهم می‌شود، به شدت ارزشمند و حیاتی است.

حالا که تمام دنیا نگاه خود را به ایالات متحده دوخته است، بازیکنان تیم ملی این لحظه را به عنوان بزرگ‌ترین فرصت ممکن تا به امروز می‌بینند. آدامز در ادامه افزود: «اکنون، شما گروهی از بازیکنان آمریکایی را دارید که در بالاترین سطح در کنار یکدیگر بازی می‌کنند. بیایید به همه نشان دهیم که توانایی انجام چه کارهایی را داریم.»

از شگفتی‌سازی در قطر تا نبرد با غول‌های اروپا در مسیر میزبانی

جام جهانی ۲۰۲۲ قطر این شانس را به تیم ملی آمریکا داد تا چشمه‌هایی از توانایی‌های خود را به رخ جهانیان بکشد. یانکی‌ها پس از ناکامی تلخ در صعود به جام جهانی ۲۰۱۸، چهار سال بعد دوباره به صحنه جهانی بازگشتند، در حالی که خیلی‌ها نمی‌دانستند چه انتظاری باید از این اسکواد نسبتاً جوان داشته باشند.

آمریکا که در گروهی سخت و نفس‌گیر در کنار غول فوتبال دنیا یعنی انگلیس قرار گرفته بود، ذره‌ای پا پس نکشید؛ آن‌ها در گروه B بدون شکست باقی ماندند و به عنوان تیم دوم راهی مرحله یک‌هشتم نهایی شدند. ایالات متحده در مرحله بعدی به مصاف هلند رفت که یک چالش کاملاً متفاوت و سنگین‌تر بود. لاله‌های نارنجی که در نهایت آن مسابقه را ۳ بر ۱ از آمریکا بردند و آرژانتینِ قهرمان را در یک‌چهارم نهایی تا ضربات پنالتی کشاندند، استاندارد بالاتر و متفاوتی از فوتبال را به رخ کشیدند.

آن تجربه گران‌بها در چهار سال پیش به تیم کمک کرد تا بداند باید چه انتظاری از کیفیت تیم‌های بزرگی داشته باشد که ممکن است در مراحل بالاتر تورنمنت با آن‌ها سرشاخ شود. همچنین دیدارهای تدارکاتی آمریکا در مسیر آماده‌سازی برای تورنمنت امسال مقابل تیم‌های حاضر در جام جهانی نظیر سنگال، آلمان، پرتغال و بلژیک، به بازیکنان کمک کرد تا با شروع مسابقات خود را کاملاً جنگ‌دیده و آماده نبرد احساس کنند. آدامز در این باره گفت: «این‌ها همان بازی‌ها و تجربیاتی هستند که به آن‌ها نیاز مبرم دارید. در قطر، وقتی از گروه صعود کردیم و مجبور شدیم مقابل هلند بازی کنیم... واقعاً نمی‌دانستیم چه در انتظارمان است، چگونه بازی را مدیریت کنیم یا با سناریوهای خاص چطور برخورد کنیم. در حالی که اکنون احساس می‌کنم با هویت و استراتژی خودمان بسیار راحت‌تر هستیم و برای مواجهه با این شرایط آمادگی کامل داریم.»

تلفیق نسل طلایی قطر با پدیده‌های جدید برای شکستن طلسم ۲۰۰۲

نیمی از بازیکنان حاضر در لیست جام جهانی ۲۰۲۶، بخشی از همان اسکواد حاضر در قطر بودند؛ ستاره‌هایی چون تایلر آدامز، کریستین پولیشیچ، وستون مک‌کنی، تیموتی وه‌آ و دیگران. این بازیکنان سال‌هاست که پیراهن این کشور را بر تن دارند و رفاقتی که در طول زمان میان آن‌ها شکل گرفته، باعث رشد گروهی آن‌ها شده و شاکله اصلی این تیم را ساخته است.

پولیشیچ در این باره عنوان کرد: «ما تجربیات خوبی به دست آورده‌ایم، به خصوص در جام جهانی قبلی که بچه‌های زیادی در آن حضور داشتند و حالا فرصتی داریم تا خودمان را ثابت کنیم.» از سوی دیگر، بازیکنانی که برای نخستین بار حضور در جام جهانی را تجربه می‌کنند، مانند الکس فریمن مدافع ۲۱ ساله که هنگام مسابقات تیم در قطر تنها ۱۷ سال سن داشت، به شکلی کاملاً طبیعی با بافت بازیکنان تیم ترکیب شده‌اند و به مهره‌های تأثیرگذاری تبدیل شده‌اند که عمق و کیفیت ترکیب تیم را ارتقا می‌دهند.

فریمن گفت: «آن‌ها شرایط را برای من به قدری عالی فراهم کردند که به راحتی جا بیفتم. من اصلاً حس یک بازیکن جوان را ندارم، بلکه خودم را مثل بقیه بازیکنان تیم می‌بینم. داشتن چنین رابطه‌ای با بازیکنان فوق‌العاده است. آن‌ها مرا زیر پر و بال خود گرفتند. اکنون که این شیمی و هماهنگی ایجاد شده و می‌توانیم درباره مسائل روزمره با هم صحبت کنیم، اختلاف سنی اصلاً اذیتم نمی‌کند. حتی به نظر نمی‌رسد که تفاوت سنی زیادی داشته باشیم و می‌دانم که من و آن‌ها، همگی در یک مسیر مشترک گام برمی‌داریم.»

دورترین مرحله‌ای که آمریکا در تاریخ مدرن فوتبال خود موفق به صعود به آن شده، مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۰۲ کره/ژاپن بود. آن نسل طلایی که توسط لندون داناوان، جان اوبراین، برایان مک‌براید، کلینت متیس و سرمربی‌گری بروس آرنا رهبری می‌شد، نشان داد که آمریکا ترسی از خراب کردن پیش‌بینی‌ها مقابل مدعیان بزرگی چون کلمبیا ندارد و می‌تواند با هر تیمی در دنیا رقابت کند. اکنون این گروه در سال ۲۰۲۶، با حمایت یک کشور پشت سر خود و در حیاط خلوت خانه‌شان، به دنبال خلق یک لحظه ماندگار دیگر هستند؛ لحظه‌ای که به تمام دنیا نشان دهد فوتبال آمریکایی چقدر می‌تواند باکیفیت و زیبا باشد. پولیشیچ در پایان گفت: «هر بازی در جام جهانی یک فرصت بزرگ برای ماست. ما سه بازی بسیار خوب پیش رو داریم تا به همه نشان دهیم چه توانایی‌هایی داریم و امیدوارم از این مرحله عبور کنیم و به مراحل بالاتر برسیم.»