چرا غول‌های اروپا به دنبال جذب فابرگاس هستند؟

به گزارش ایلنا به نقل از گل، نمی‌توان این حقیقت را کتمان کرد که فابرگاس از ویژگی‌های یک سرمربی فوق‌العاده برخوردار است و به همین دلیل، این مرد ۳۸ ساله از هم‌اکنون به عنوان گزینه‌ای برای هدایت یکی از تیم‌های تراز اول اروپا در آینده‌ای بسیار نزدیک در نظر گرفته می‌شود. اما چه عاملی باعث شده فابرگاس در کومو تا این حد مورد تحسین قرار گیرد؟ و آیا او حقیقتاً برای نشستن روی نیمکت یکی از بزرگ‌ترین باشگاه‌های فوتبال جهان آمادگی دارد؟ در اینجا، وب‌سایت «گل» نگاهی دقیق‌تر به یکی از شخصیت‌های کلیدی در یکی از غافلگیرکننده‌ترین داستان‌های موفقیت سری آ می‌اندازد.

باید از همین ابتدا اذعان کرد که کومو بدون حمایت مالی گسترده گروه جادوم، به رهبری برادران هارتونو یعنی رابرت بودی و مایکل بامبانگ که از ثروتمندترین مردان سیاره زمین هستند، نمی‌توانست از دسته چهارم فوتبال ایتالیا در سال ۲۰۱۹ به جایگاه هفتم فعلی در سری آ برسد. همچنین قرارگیری استادیوم باشگاه در ساحل یکی از زیباترین دریاچه‌های ایتالیا، یعنی دریاچه کومو، که گردشگران و سلبریتی‌ها را از سراسر جهان به خود جذب می‌کند، یک مزیت بزرگ محسوب می‌شود. با این حال، وعده ایفاگری نقشی محوری در یک پروژه به شدت جاه‌طلبانه بود که فابرگاس را در سال ۲۰۲۲ متقاعد کرد تا نه تنها به عنوان بازیکن، بلکه به عنوان سهامدار به کومو بپیوندد؛ این مرد اسپانیایی تأکید کرد: «من به پول اهمیت نمی‌دادم. فقط می‌خواستم به پروژه‌ای ملحق شوم که مرا به هیجان بیاورد. من آینده‌ای بلندمدت برای این باشگاه می‌بینم.»

شاید مهم‌ترین نکته برای فابرگاس این بود که او بخشی جدایی‌ناپذیر از این طرح به شمار می‌رفت، چرا که مسیر مشخصی برای ورود به دنیای مربیگری در پیشنهاد اولیه کومو به این بازی‌ساز پا به سن گذاشته گنجانده شده بود. آرسن ونگر، سرمربی سابق آرسنال، هرگز شک نداشت که چنین فوتبالیست باهوش و چندکاره‌ای در نهایت به مربیگری روی خواهد آورد، اما ارتقای فابرگاس به کادر فنی تیم اصلی کومو سریع‌تر از آنچه هر کسی تصور می‌کرد، رخ داد.

او پس از بازنشستگی در تابستان ۲۰۲۳، بلافاصله کار با تیم‌های زیر ۱۹ سال و تیم ب کومو را آغاز کرد، اما زمانی که باشگاه کمتر از سه ماه پس از شروع فصل جدید، مورنو لونگو را اخراج کرد، او هنوز موفق به دریافت تمامی مدارک یوفا نشده بود. در نتیجه، کومو ناچار شد اوسیان رابرتز را به عنوان سرمربی موقت تا پایان فصل ۲۴-۲۰۲۳ منصوب کند و فابرگاس را به عنوان دستیار این مربی ولزی برگزیند. با این حال، کاملاً مشخص بود که تصمیم‌گیرنده نهایی اوست و نفوذ و کنترلی که او بر باشگاه داشت، بسیار فراتر از اکثر همتایان مربی‌اش در ایتالیا بود؛ چیزی شبیه به پپ گواردیولا در منچسترسیتی، اما در ابعادی بسیار کوچک‌تر.

او توضیح داد: «در کومو، ما اساساً از صفر شروع کردیم. ما حتی زمین تمرین هم نداشتیم. ساختار اطراف باشگاه بسیار ضعیف بود. بنابراین، من زمان گذاشتم تا فکر کنم چه کارهایی می‌توانیم نه تنها برای تیم اصلی، بلکه برای آکادمی‌ها انجام دهیم.» فابرگاس همچنین زمان و تلاش چشمگیری را صرف توسعه فلسفه فوتبالی خود کرد.

فابرگاس تشریح کرد: «ما هر ساختار تاکتیکی که در فوتبال وجود دارد را تحلیل کردیم و پرسیدیم، به نظر ما بهترین راه برای حمله به این ساختار چیست؟ ما اساساً پایگاهی از اطلاعات داشتیم بر این مبنا که همیشه فکر می‌کردم بهترین راه برای حمله به آرایشی که در مقابلش بازی می‌کنم، چیست. من نمی‌خواهم مربی‌ای باشم که همیشه روش بازی، حمله و دفاع یکسانی دارد. بله، شما اصول و ساختارهای خود را دارید، اما من می‌خواهم تا حد ممکن سلطه‌گر باشم و امروزه برای سلطه‌گر بودن، نیاز دارید تا حد امکان راهکارهای بیشتری داشته باشید؛ زیرا حمله به تیمی که با آرایش ۱-۵-۴ عمیق دفاع می‌کند، با حمله به تیمی که مانند آتالانتا نفر به نفر در تمام زمین شما را تعقیب می‌کند، یکسان نیست.»

این رویکرد دقیق و عمیق قطعاً نتیجه‌بخش بوده است. در پایان اولین فصل حضور فابرگاس در راس کار، کومو با کسب مقام دوم در سری بی به سری آ صعود کرد؛ در حالی که وعده سفر تمام‌هزینه به ایبیزا، یک شاهکار در مدیریت نیروی انسانی توسط او بود. سپس، پس از شروعی دشوار در اولین فصل حضورشان در سطح اول فوتبال پس از ۲۱ سال، کومو در نهایت رتبه دهم را کسب کرد که منجر به پیشنهاد اینتر برای جذب فابرگاس شد؛ پیشنهادی که بلافاصله از سوی کارفرمایان او رد گشت. میروان مووارسو، رئیس باشگاه، اعلام کرد: «سفر ما طولانی است، چندین فصل ادامه خواهد داشت و حول محور سسک فابرگاس می‌چرخد که باشگاه را ترک نخواهد کرد.»

اگرچه گزارش‌هایی مبنی بر تمایل فابرگاس برای جانشینی سیمونه اینزاگی در سن سیرو وجود داشت، اما او هرگز قصدی برای جدایی اجباری از باشگاهی که همچنان عمیقاً و عملاً در آن سرمایه‌گذاری کرده است، نداشت. علاوه بر این، ماندن در سینیگالیا هیچ آسیبی به روند توسعه یا فرصت‌های شغلی او وارد نکرده است، چرا که او اکنون کومو را در آستانه کسب سهمیه رقابت‌های اروپایی برای اولین بار در تاریخ باشگاه قرار داده است. در آستانه دیدار روز چهارشنبه با میلان، لاریانی‌ها با تنها یک امتیاز اختلاف نسبت به آتالانتا در رتبه هفتم سری آ و در منطقه سهمیه کنفرانس لیگ قرار دارند، در حالی که آن‌ها پیش از این به نیمه‌نهایی کوپا ایتالیا نیز راه یافته‌اند.