
به گزارش ایلنا از پایگاه اطلاعرسانی جمعیت هلالاحمر؛ پس از هر حادثه و یا در شرایط کنونی وقتی انفجاری رخ میدهد، سیستم عصبی انسان دچار یک «اضافهبار» (Overload) ناگهانی میشود. مغز در حالت عادی خاطرات را پردازش و بایگانی میکند، اما در تروماهای شدیدی مثل انفجار، خاطره به جای بایگانی شدن، در بخش «هشدار زنده» مغز (آمیگدال) گیر میکند.
فرد مبتلا به PTSD، حادثه را نه به عنوان یک «خاطره قدیمی»، بلکه به عنوان یک «تهدید جاری» حس میکند.
علائم اصلی:
۱. تجربه مجدد (Re-experiencing): فلاشبکهای ناگهانی، کابوسهای شبانه و واکنشهای شدید بدنی به صداهای مشابه انفجار.
۲. اجتناب (Avoidance): دوری از محل حادثه، اخبار یا حتی افرادی که یادآور آن لحظه هستند.
۳. تغییرات خلقی: احساس پوچی، بیحسی عاطفی، یا ناتوانی در تجربه شادی.
۴. برانگیختگی (Hyperarousal): زودرنجی شدید، بیخوابی و گوشبهزنگی دائمی.
اگر در ۴۸ ساعت اول (دوره استرس حاد) مداخلات و کمکهای اولیه روانشناختی درست انجام شود، مغز فرصت پیدا میکند خاطره را به درستی پردازش کند و ممکن است از تبدیل آن به PTSD مزمن شود.
منبع : ایلنا
















































