مگوایر: همکاری با آموریم برایم لذت‌بخش بود

به گزارش ایلنا، مدافع میانی شیاطین سرخ بار دیگر با بدشانسی و آسیب‌دیدگی روبه‌رو شد تا منچستریونایتد در دوران زمامداری «روبن آموریم»، گویی در یک بن‌بست تاکتیکی گرفتار شده بود؛ وضعیتی که یادآور تعبیر مشهور منسوب به اینشتین درباره «جنون» است: تکرار مداوم آرایش 4-2-3-1 با عقب راندن برونو فرناندز و بی‌دفاع گذاشتن کاسمیرو، در حالی که همه منتظر معجزه‌ای برای تغییر نتایج بودند.

در نخستین روزهای ماه ژانویه، مگوایر پس از گذراندن نقاهتی ۶۰ روزه، تنها به دنبال بازیابی قوای جسمانی و یافتن ریتم از دست رفته‌اش در مسابقات بود. در آن مقطع، بازگشت به فهرست «سه‌شیرها» و حضور در جام جهانی، رویایی دور از دسترس جلوه می‌کرد. به نظر می‌رسید شمار بازی‌های ملی او روی عدد ۶۴ و تقابل با ایرلند در پاییز ۲۰۲۴ متوقف شده است.

چه کسی سناریوی زندگی ورزشی او را می‌نویسد؟ این پرسشی است که با توجه به حجم بالای درام و فراز و فرودهای ویرانگر در سال‌های اخیر برای او مطرح می‌شود؛ سقوط‌هایی که هر فوتبالیستی را به زانو درمی‌آورد، اما این مدافع ۳۳ ساله ثابت کرده که اهل تسلیم شدن نیست. او مرد نبردهای سخت است و در کنار روزهای سیاه، لحظات درخشانی چون گلزنی‌های ثانیه‌آخری مقابل لیون و لیورپول را در کارنامه دارد.

مگوایر علی‌رغم مشکلات تاکتیکی، احترام خاصی برای آموریم قائل است و معتقد است این سرمربی پرتغالی هر زمان که او آماده بود، وی را به کار می‌گرفت (۳۰ حضور در ترکیب اصلی و ۹ بار ورود به عنوان یار تعویضی). با این حال، او کتمان نمی‌کند که کلید تحول یونایتد پس از روی کار آمدن «مایکل کریک»، بازگشت به آرایش چهار مدافع بود؛ سیستمی که با قرار دادن فرناندز در پست شماره ۱۰ و زوج ماینو-کاسمیرو در قلب میان‌میدان، منطق را به بازی تیم بازگرداند.

مگوایر در این باره می‌گوید: «جابجایی در کادر فنی به بهبود فرم تیمی و اصلاح سیستم بازی ما منجر شد. ایفای نقش در قلب دفاع سه‌نفره تفاوت‌های ساختاری با دفاع چهارنفره دارد. این تغییر رویکرد قطعاً موثر بوده، چرا که آمارهای قبلی به هیچ وجه رضایت‌بخش نبودند.»

او با تمجید از سرمربی سابق خود ادامه داد: «من زاویه تندی با روبن آموریم ندارم و ایده‌های او را بلندپروازانه می‌دانستم، اما آن تفکرات در اتمسفر یونایتد جواب نداد. اطمینان دارم او در چالش‌های بعدی‌اش به موفقیت‌های بزرگی دست می‌یابد. در این ناکامی، ما بازیکنان نیز سهم بزرگی داریم و باید مسئولیت‌پذیر باشیم. او تلاش زیادی برای ایجاد انسجام در تیم انجام داد.»

تمایل مگوایر به دفاع چهارنفره ناشی از علاقه او به نبردهای رودررو و استفاده از فیزیک بدنی‌اش است. او معتقد است سیستم سه‌دفاعه تصویری کاذب از کندی یا پیری بازیکن ارائه می‌دهد.

همزمان، درخشش «کوبی ماینو» زیر نظر کریک باعث بازگشت او به تیم ملی شده است. مگوایر درباره این ستاره جوان می‌گوید: «در دنیای فوتبال سلایق حرف اول را می‌زنند. ممکن است مربیانی باشند که سبک بازی کوبی را نپسندند یا او در سیستم خاصی نگنجد، اما او از زمان بازگشتش فوق‌العاده عمل کرده است.

شخصاً در دفاع چهارنفره احساس پویایی بیشتری دارم و می‌توانم با پیشروی و شرکت در دوئل‌ها، همان‌طور که همیشه در دوران حرفه‌ای‌ام انجام داده‌ام، تهاجمی‌تر دفاع کنم. برخلاف نقش محتاطانه در سیستم سه‌دفاعه، اینجا آزادی عمل بیشتری برای بازیسازی دارم.»

در خصوص آینده، به نظر می‌رسد تمدید قرارداد مگوایر با یونایتد در مراحل نهایی است. او با خوش‌بینی می‌گوید: «جزئیات این توافق طی هفته‌های آتی رسانه‌ای خواهد شد و فکر می‌کنم همه چیز به سرعت حل‌وفصل شود.» مگوایر همچنین از تداوم حضور کریک حمایت کرده و معتقد است او باید یکی از گزینه‌های اصلی برای هدایت دائمی تیم باشد، هرچند که می‌داند تابستان شلوغی برای تقویت ترکیب در پیش است.

اکنون تمرکز او روی جلب نظر «توماس توخل» برای تقابل با اروگوئه است. او برای قرارگیری در جمع ۱۱ نفر اصلی باید با رقبایی چون استونز و توموری پنجه در پنجه شود. مگوایر همچنان رویای حضور در جام جهانی را در سر دارد: «حتی اگر برای یک دقیقه فرصت بازی پیدا کنم، تمام توانم را برای موفقیت کشورم به کار خواهم بست. در این مقطع، هدف من صرفاً اثبات برتری فردی نیست، بلکه می‌خواهم مهره‌ای مفید برای این مجموعه، چه در میدان و چه در رختکن باشم.»

او اعتراف کرد که پس از خط خوردن در تابستان گذشته، تصور می‌کرد دوران ملی‌اش به سر رسیده است، اما همان‌طور که تاریخ نشان داده، داستان هری مگوایر هرگز به نقطه پایان نمی‌رسد.