افزایش نرخ مرگ‌ومیر زندانیان در کانادا

کانادا در میانه ادعای ممنوعیت مجازات اعدام در سال ۱۹۷۶، بی‌سروصدا زندانیان را می‌کشد.

به گزارش junonews، نرخ مرگ‌ومیر در زندان‌های فدرال کانادا از زمان اجرای برنامه خودکشی کمکی دولت کانادا در سال ۲۰۱۶ افزایش یافته و از ۳.۳۲ در هر هزار زندانی در سال مالی ۲۰۱۶/۲۰۱۷ به تقریبا ۴.۶۶ در هر هزار زندانی در سال ۲۰۲۲/۲۰۲۳ افزایش یافته است.

کل مرگ‌ومیر در زندان‌های فدرال کانادا از سال ۲۰۱۶/۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸/۲۰۱۹ سالانه حدود ۴۷ تا ۵۵ نفر در نوسان بود، اما در سال‌های ۲۰۲۰/۲۰۲۱ به ۶۹ نفر افزایش یافت و سپس در سال‌های ۲۰۲۱/۲۰۲۲ و ۲۰۲۲/۲۰۲۳ نزدیک به ۵۹ نفر تثبیت شد؛ البته براساس طبق گزارش دفتر بازپرس زندان‌های کانادا OCI که به‌طور قابل توجهی با داده‌های اداره اصلاح و تربیت کانادا (CSC) در تضاد است، دوباره افزایش یافته است.

به نظر می‌رسد که به‌اصطلاح «مرگ‌های ناشی از علل طبیعی» که بخش عمده‌ای از این ارقام را تشکیل می‌دهند، در سال‌های اخیر ۲ برابر شده‌اند و از میانگین حدود ۳۷ مورد در سال بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۰ به ۷۴ مورد در سال‌های ۲۰۲۳/۲۰۲۴ رسیده‌اند، حتی با اینکه جمعیت زندانیان فدرال کاهش یافته است.

اداره اصلاح و تربیت کانادا مرگ‌های تحت سیاست خودکشی کمکی را به‌عنوان «علل طبیعی» طبقه‌بندی می‌کند و آن‌ها را در کنار بیماری‌هایی مانند سرطان یا بیماری‌های قلبی در آمار رسمی قرار می‌دهد؛ این در حالی است که باید این موارد مرگ‌ومیر را به عنوان بیماری‌های غیرطبیعی در کنار خودکشی یا قتل طبقه‌بندی کند.

دفتر بازپرس زندان‌های کانادا در گزارشی، «ناامیدی» خود را از تصویب لایحه C-۸۳ توسط پارلمان، که در سال ۲۰۱۹ تعهدهای خدمات اصلاحی این کشور را برای بررسی مرگ‌های در بازداشت برای افرادی که در حال مرگ کمک پزشکی دریافت می‌کنند (MAID) حذف کرد، ابراز کرده است.

این روش آمارگیری و ثبت داده‌ها که در گزارش‌های خود اداره اصلاح و تربیت کانادا تایید شده، به این معنی است که ردپای این سیاست در افزایش آمار مرگ‌های طبیعی نهفته است و به‌طور بالقوه نقش آن را در افزایش تعداد کلی پنهان می‌کند.

طبق داده‌های اداره اصلاح و تربیت کانادا تا مارس ۲۰۲۲، از زمان قانونی شدن خودکشی به کمک دولت در سال ۲۰۱۶، دست‌کم ۹ زندانی فدرال تحت این برنامه جان خود را از دست داده‌اند و از آن زمان موارد بیشتری گزارش شده است.

اداره اصلاح و تربیت کانادا دیگر گزارش‌های سالانه اختصاصی در مورد مرگ‌ومیر در بازداشتگاه‌ها منتشر نمی‌کند و آخرین گزارش که شامل سال‌های ۲۰۱۷/۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹/۲۰۲۰ بود، در سال ۲۰۲۴ منتشر شد؛ این در حالی است که این نهاد همچنان به نظارت داخلی بر مرگ‌ومیر در زندان‌ها ادامه می‌دهد، اما داده‌ها به‌صورت جزئی در بررسی‌های گسترده‌تر از سوی ایمنی عمومی کانادا، دفتر بازپرس زندان‌ها و آمار کانادا منتشر می‌شوند.

پس از تغییرات قانونی سال ۲۰۱۹ تحت لایحه C-۸۳، بررسی دقیق مرگ‌ومیر طبیعی، ازجمله مرگ‌ومیر ناشی از اجرای سیاست خودکشی به کمک دولت کاهش یافت و تحقیقات کامل را به علل غیرطبیعی محدود کرده است.

براساس سند‌های مورد تایید مقام‌های کانادایی در سال ۲۰۲۵ تقریبا ۱۲ زندانی در کانادا درخواست مرگ از طریق خودکشی کمکی را داشتند؛ طبق داده‌های ثبت‌شده تا سپتامبر که برای نخستین بار توسط junonews گزارش شد، تنها یک نفر این کار را انجام داده است.

طبق گزارشی که در اوایل این ماه منتشر شد، از سال ۲۰۱۸ دست‌کم ۱۵ زندانی کانادایی از طریق کمک‌های پزشکی در حال مرگ به زندگی خود پایان داده‌اند.

روند مرگ‌های کمکی در زندان‌های کانادا در سال ۲۰۱۶ در دولت جاستین ترودو، نخست‌وزیر سابق، قانونی شد.

در توجیه قانونی شدن مرگ کمکی MAiD در کانادا ادعا شد که به افراد مبتلا به بیماری‌های لاعلاج اجازه داده می‌شود تا به زندگی خود پایان دهند، اما در طول سال‌ها، دستورالعمل‌ها گسترش یافته و بیماری‌های غیر لاعلاج را نیز شامل شده است که این امر باعث ایجاد اختلاف نظر بزرگی شده است.

از زمان قانونی شدن مرگ‌های کمکی برای زندانیان، ۶۷ زندانی فدرال برای این روش درخواست داده‌اند.

به گزارش دیلی میل، آمار‌های موجود درباره استفاده از مرگ‌های کمکی برای زندانیان در کانادا، جنسیت زندانیان، محل دقیق مرگ‌ها یا دلیل درخواست آن‌ها برای مردن را مشخص نمی‌کنند؛ با وجود این، ۴ زندانی در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۲ با خودکشی کمکی جان خود را از دست داده‌اند.

در هر یک از سال‌های ۲۰۲۳، ۲۰۲۱، ۲۰۲۰ و ۲۰۱۹ نیز یک نفر با این روش جان خود را از دست داده است؛ طبق داده‌ها، ۲ زندانی در سال ۲۰۱۸ با این روش جان خود را از دست داده‌اند.

انتخاب پایان دادن داوطلبانه به زندگی نه تنها در کانادا، بلکه در سراسر جهان نیز جنجال بزرگی به پا کرده است؛ برخی از کسانی که طرفدار مرگ با کمک پزشکی هستند، معتقدند که قوانین کانادا بسیار سهل‌گیرانه است و این روش فقط باید برای افراد لاعلاج در مراحل پایانی زندگی‌شان در دسترس باشد.

در سال‌های اخیر، بیماری‌های روانی به‌عنوان راهی برای تایید این روش مطرح شده‌اند.

طبق گزارش ماه آگوست نشریه آتلانتیک، نرخ مرگ‌های خودخواسته در کانادا آنقدر بالاست که پزشکانی که این خدمات را ارائه می‌دهند، نمی‌توانند از پس آن برآیند.

از زمان شروع برنامه مرگ‌های کمکی در کانادا، حدود ۹۰ هزار کانادایی بر اثر این نوع مرگ‌ها جان خود را از دست داده‌اند؛ در سال ۲۰۲۴، مرگ ۱۶ هزار و ۴۹۹ نفر از کانادایی‌ها با این روش اعلام شد.

آمار رسمی در رابطه با مرگ‌‌های کمکی در کانادا در سال ۲۰۲۵ هنوز منتشر نشده است.