دعای مشترک مسافران قطار؛ پیروزی ایران، نخستین آرزوی زائرانی است که پا به مشهد می‌گذارند

قطار سوت می‌کِشد و به مسافرانی که رسیدن به مقصد را چشم می‌کشیدند، مژده می‌دهد. در‌های خروجی قطار که باز می‌شود، هر کدام با چمدانی در دست یا کوله‌ای بر پشت، پله‌ها را پایین می‌آیند و پا در دیار امن امام رئوف (ع) می‌گذارند. بی‌تابی را در حرف‌هایشان می‌شود حس کرد؛ در آرزو‌هایی که با بغض بر زبان می‌آورند و در غم‌های لنگرانداخته بر قلب‌هایشان برای رهبر شهیدی که هیاهوی جنگ، فرصت عزاداری در فراقش را هم دریغ کرده است.