
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو،در سالگرد چهل و ششمین سال بازی افسانهای «معجزه روی یخ»، فینال المپیک ۲۰۲۶ میلان شاهد نبردی نفسگیر میان دو غول آمریکای شمالی بود. تیم ملی هاکی مردان ایالات متحده موفق شد در وقتهای اضافه با نتیجه ۲ بر ۱ کانادا را مغلوب کند و برای نخستین بار پس از دههها، بر سکوی نخست جهان بایستد. اما این درخشش ورزشی بلافاصله با ورود مستقیم سیاست به زمین بازی، رنگ و بوی دیگری گرفت.

عقده گشایی با مدال قهرمانان
دونالد ترامپ که به دلیل شرایط جوی در واشینگتن حضور داشت، از طریق شبکه اجتماعی «تروث سوشال» واکنش تندی به این پیروزی نشان داد. او با انتشار ویدیویی ساخته شده توسط هوش مصنوعی، خود را در لباس رسمی بر روی یخ تصویر کرد که در حال درگیری فیزیکی و مشتزنی با بازیکنان تیم ملی کانادا است. این ویدیو که با نمادهایی همچون عقاب آمریکایی در حال شکار غاز کانادایی همراه بود، پاسخی مستقیم به اظهارات پیشین مقامات کانادایی تلقی شد. ترامپ با این حرکت، مرز میان واقعیت و فانتزی سیاسی را در مسابقات هاکی روی یخ جابهجا کرد.

شکاف جنسیتی و رختکن جنجالی
جنجال در رختکن و شکاف جنسیتی حضور کش پاتل، مدیر افبیآی، در جشن پس از بازی و تماس تلفنی مستقیم او با ترامپ، موج دیگری از انتقادات را برانگیخت. اما جنجالیترین بخش، سخنان ترامپ در تماس با بازیکنان مرد بود. او با کنایههایی که نادیده گرفتن استقلال تیم ملی زنان (قهرمان المپیک) تلقی شد، اظهار داشت که دعوت از آنها تنها برای جلوگیری از «استیضاح» است. این سخنان با واکنش تند تیم زنان روبهرو شد و آنها در اقدامی بیسابقه، دعوت حضور در سخنرانی در کنگره سالانه و کاخ سفید را رد کردند.

المپیک میلان؛ برنده یا بازنده؟ رویکرد ترامپ در این دوره تنها به تشویق یاران خود محدود نشد؛ او ورزشکارانی نظیر هانتر هس و آمبر گلن را که منتقد سیاستهای او بودند، «بازنده واقعی» نامید. این فشارها تا جایی پیش رفت که برخی قهرمانان المپیک به دلیل تهدیدهای مجازی، فعالیت خود را متوقف کردند. المپیک ۲۰۲۶ میلان ثابت کرد که در دنیای امروز، حتی طلای المپیک هم توان ترمیم شکافهای عمیق سیاسی را ندارد و ورزش بیش از هر زمان دیگری به ابزاری برای نمایش قدرت بدل شده است.
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































