
به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو، پس از عملیات طوفان الاقصی در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و وحشی گری رژیم صهیونیستی علیه مردم مظلوم غزه اعتراضاتی نسبت به اقدامات وحشیانه رژیم صهیونیستی و نخست وزیرش در سراسر جهان برگزار شد؛ موج حمایت از فلسطین در دوران پسا طوفان الاقصی صرفا به کشورهای اسلامی و حتی آسیایی محدود نشد و این موج حتی به کشورهای اروپا و ایالات متحده آمریکا به عنوان اصلیترین عامل حامی جنایت صهیونیستها کشیده شد.
در اعتراضات ضد صهیونیستی دانشگاههای آمریکا به خصوص دانشگاه کلمبیا، نیویورک، تافتس، هاروارد و... پیشتاز جریان حمایت از مردم مظلوم غزه و حتی آرمان فلسطین بودند، اما علی رغم اینکه آمریکا و کشورهای اروپایی ادعای آزادی بیان به خصوص در فضای آکادمیک را دارند، برخورد با این دانشجویان و حتی در سطح اساتید دانشگاهها به شدت صورت گرفت.
طبق گزارشات در سال ۲۰۲۴ بیش از ۳۱۰۰ دانشجو در اعتراضات دانشگاهی حامی فلسطین دستگیر شدند این رقم صرفا در دانشگاه کلمبیا به عنوان یکی از مراکز اصلی ضدصهیونیست به عدد بیش از ۴۰۰ نفر رسیده است؛ چندی پیش نیز خبرگزاری آمریکایی بلومبرگ از تعلیق بیش از ۶۵ دانشجوی حامی فلسطین در دانشگاه کلمبیا آمریکا خبر داد که ۳۳ نفر از آنها حتی از ورود به دانشگاه محروم شدند.
مارکو روبیو وزیر خارجه ایالات متحده پیشتر به شبکه خبری فاکس نیوز که حامی جمهوریخواهان و دولت ترامپ است، گفت: ورود به آمریکا یک حق نیست، بلکه امتیازی برای کسانی است که به قوانین و ارزشهای ما احترام میگذارند و من بهعنوان وزیر امور خارجه، هرگز این اصل را فراموش نخواهم کرد.
وی افزود: دولت ترامپ متعهد است جلوی این اقدامات را در دانشگاههای آمریکا بگیرد.
محمود خلیل، یکی از فارغ التحصیلان دانشگاه کلمبیا با وجود اینکه گرین کارت آمریکا را داشت به علت حضور و رهبری در تظاهراتهای دانشجویان آمریکایی از ایالات متحده آمریکا اخراج شد.
برخورد با دانشجویان و اساتید دانشگاه مخالف صهیونیست به پساطوفان الاقصی محدود نمیشود و طبق گزارشات ۸۴ استاد دانشگاه در آمریکا تنها بین سالها ۲۰۰۶ تا ۲۰۲۰ صرفا به علت سوال کردن در حقیقت هولوکاست از دانشگاه اخراج شدند.
برخورد با دانشجویان و اساتید دانشگاه در کشورهایی که اتفاقا ادعای حقوق بشر و آزادی بیان دارند به صورت قاطع صورت میگیرد، اما در ایران در چند سال اخیر بارها شاهد تجمعات در دانشگاه بودیم و به دفعات توهین به مقدسات کشور و نظام مستقر سیاسی انجام شده است، اما شاهد برخورد قاطع شوراهای انضباطی با دانشجویان متخلف و هتاک نبودیم و حتی دولت چهاردهم به بازگشت دانشجویان متخلف و اساتید اخراجی به دانشگاه افتخار کرده است.
موج تجمعات دانشجویی در پاییز ۱۴۰۱ از صرف اعتراض به فحاشی رسید، اما در روزهای اخیر یعنی اسفند ۱۴۰۴برخی دانشجونماها پا را حتی از فحاشی فراتر گذاشتهاند و حتی به پرچم مقدس ایران نیز رحم نکردند و در صحن دانشگاهها تهران و الزهرا شاهد آتش زدن پرچم مقدس کشورمان بودیم.
این میزان که کفار به کفر خود باور دارند اگر ما به ایمان خودمان باور داشتیم قطعا وضعیت سیاسی-اجتماعی به جایی نمیرسید که اکنون دانشگاهها کارزار توهین به منافع ملی و پرچم کشور شود.
کشورهای اروپایی و آمریکا علی رغم اینکه آزادی بیان را اصل اساسی خود میدانند، اما خط مرزی برای منافع ملی کشورشان متصور هستند و چنانچه کسی پای را از منافع ملی فراتر بگذارد برخورد چنان قاطع خواهد بود که نه اخراج از دانشگاه بلکه اخراج از کشور دفعتا صورت میگیرد، اما آنطور که به نظر میرسد در ایران این برخوردها تاکنون با جدیت صورت نگرفته است و هر دفعه که تجمعاتی در دانشگاه انجام میشود، دانشجونماها و برخی اساتید دانشگاه خط قرمزهای بیشتری را رد میکنند.
منبع : خبرگزاری دانشجو

















































