این «چت‌»ها دوست صمیمی شما نیستند

وقتی چت‌بات‌ها خاله‌زنکی می‌شوند!

چت‌ها شاید تا آنجا که دستورپخت یک آشپزی را ازشان می‌گیریم و درباره معنی اصطلاح یا کلمه‌ای از آن‌ها می‌پرسیم و یا حتی استفاده‌هایی به سبک کسب اطلاعات عمومی انجام می‌دهیم، خیلی هم بد به نظر نمی‌آیند اما اگر تبدیل به دوست صمیمی‌مان شوند کمی خطرناک است؛ چون مدل‌های هوش مصنوعی، از احساسات و دردودل‌های روزانه ما برای هوشمندتر و قدرتمندتر کردن خودشان استفاده می‌کنند و ممکن است روزی آن‌ها را پخش کنند! دقیقا مثل یک کلاغ چهل کلاغ کردن زن‌های همسایه!

حواستان باشد وابستگی عاطفی پیدا نکنید

پروفسور «مایکل وولدریج»، استاد علوم کامپیوتر در دانشگاه آکسفورد و نویسنده کتاب هوش مصنوعی، در گفت‌وگویی مفصل و تحلیلی با روزنامه گاردین، گفته بود: «حواستان باشد که اطلاعات خصوصی‌ و اتفاقات خاص زندگی‌تان را با چت‌بات‌ها در میان نگذارید و با آن‌ها دردودل نکنید؛ چون این کار به طور مطلق هوشمندانه نیست؛ هوش مصنوعی دلسوزی و همدلی ندارد و این تکنولوژی برای تقدیم آنچه که نیاز دارید بشنوید ساخته شده نه برای همراهی انسانی و واقعی.»از طرف دیگر، وابستگی عاطفی به چت‌بات‌ها آرام‌آرام شکل تازه‌ای از تنهایی را بازتولید می‌کند؛ تنهایی‌ای که در ظاهر با گفت‌وگو پر شده اما در عمق، از رابطه انسانی خالی است. وقتی یاد می‌گیریم خشم، ترس یا تردیدهایمان را به جای گفت‌وگو با یک دوست، همسر یا حتی مشاور، با یک الگوریتم در میان بگذاریم، مهارت همدلی و گفت‌وگوی واقعی را از خودمان می‌گیریم. گفت‌وگویی که در آن سکوت، مکث، سوءتفاهم و حتی اختلاف‌نظر معنا دارد؛ چیزهایی که در پاسخ‌های نرم و حساب‌شده چت‌بات‌ها جایی ندارند.