بررسی تحولات سال ۲۰۲۶ نشان میدهد شرکتهایی مانند شفلر، فوروییا، فوروییا هلا، مگنا و زداف، هرکدام از زاویهای متفاوت در حال توسعه فعالیت خود در حوزه برقیسازی و باتری هستند. در کنار آنها، شرکتهایی مانند کاتل نیز با توسعه ظرفیت تولید سلول و ایجاد مشارکتهای صنعتی در کشورهای مختلف، تلاش میکنند زنجیرهتامین باتری را از سطح تولید سلول به یک شبکه صنعتی جهانی تبدیل کنند.
اهمیت این روند زمانی بیشتر مشخص میشود که بدانیم آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرده ظرفیت اسمی تولید باتریهای لیتیوم-یون در جهان تا پایان ۲۰۲۵ از ۴ تراوات-ساعت عبور کرده و حدود ۳۰ درصد نسبت به سال قبل افزایش یافته است. با وجود رشد ظرفیت در اروپا و آمریکا، چین همچنان بیش از ۸۰ درصد ظرفیت جهانی تولید باتری را در اختیار دارد و شرکتهای چینی در سال ۲۰۲۵ نزدیک به ۷۵ درصد باتریهای خودروهای برقی جهان را تامین کردهاند.
باتری؛ قطعهای که دیگر یک قطعه نیست
در گذشته، قطعهسازان عمدتا بر سیستمهایی مانند ترمز، فرمان، گیربکس، سیستم تعلیق، قطعات بدنه و تجهیزات الکترونیکی تمرکز داشتند. اما برقیسازی باعث شده ارزش اقتصادی بخشهایی مانند موتور الکتریکی، اینورتر، مبدلها، سیستم مدیریت باتری و خود باتری افزایش پیدا کند.
بههمین دلیل، رقابت قطعهسازان تنها بر سر تولید یک قطعه جدید نیست، بلکه بر سر تصاحب بخشی از زنجیره ارزش خودروهای برقی است. باتری نیز در مرکز این زنجیره قرار دارد؛ چراکه تولید سلول بدون تامین مواداولیه، تولید پک بدون سیستم مدیریت و تولید خودرو بدون شبکه شارژ و خدمات تخصصی نمیتواند یک اکوسیستم پایدار ایجاد کند. …

بازار






















































































