این روزها افزایش قیمت دارو، بهویژه داروهای خاص و تجهیزات و ملزومات پزشکی، به یکی از دغدغههای جدی خانوادهها تبدیل شده است؛ دغدغهای که با حذف ارز ترجیحی و افزایش هزینههای تأمین، برای برخی اقلام شدت بیشتری پیدا کرده و فشار آن بیش از همه بر دوش بیماران و خانوادههای کمدرآمد سنگینی میکند.
وقتی قیمت داروهای خاص، تجهیزات مورد نیاز بیماران قلبی، دریچههای قلب، باتریهای پزشکی و سایر ملزومات حیاتی به ارقام چند ده و حتی چند صد میلیون تومانی میرسد، دیگر نمیتوان مسئله را صرفاً یک موضوع اقتصادی یا تجاری دانست. اینجا صحبت از دسترسی عادلانه به درمان و حق برخورداری از سلامت است. مطالب پیشنهادی افزایش ۴۰ درصدی قیمت ۵۶۰ قلم دارو در سال گذشته ۱۴۰۱/۰۱/۲۲ چارهای جز افزایش قیمت دارو نیست / طلب ۳۰ همتی صنعت دارو از دولت ۱۴۰۳/۱۰/۱۷
واقعیت این است که سلامت مانند خرید لباس، سفر یا برگزاری مهمانی نیست که بتوان آن را حذف کرد یا به زمان دیگری موکول کرد. بیماری منتظر بهبود شرایط اقتصادی نمیماند و برای بسیاری از بیماران، ثانیهها تعیینکنندهاند. خانوادهای که توان تأمین هزینه یک داروی ضروری یا وسیله پزشکی را ندارد، نباید میان درمان و سفره معیشت خود یکی را انتخاب کند.
در چنین شرایطی، دولت باید با نگاهی فراتر از پرداخت یارانههای مقطعی، برای مدیریت هزینههای درمان و تضمین دسترسی بیماران به دارو و تجهیزات ضروری برنامهریزی کند. حمایت از بیماران خاص و صعبالعلاج، پیشبینی منابع مالی پایدار و نظارت بر زنجیره تأمین، از جمله اقداماتی است که نمیتوان آنها را به آینده موکول کرد.
اما مسئله فقط قیمت نیست؛ گاهی کمبود دارو و تجهیزات، حتی با وجود توان مالی بیمار، روند درمان را مختل میکند. بنابراین باید از مدیریت بحران به سمت حکمرانی هوشمند تأمین حرکت کرد. …


دانلود از کافه بازار































































































































































