به گزارش تابناک، برای شناخت صادق نوروزی باید از جایی شروع کرد که هنوز نه خبری از حزب توسعه ملی بود و نه کسی تصور میکرد جوانان مذهبی و سیاسی دماوند روزی در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی نقشآفرین شوند.
او متعلق به نسلی بود که سیاست را از محافل کوچک مذهبی، انجمنهای دانشآموزی و فعالیتهای دانشجویی آغاز کرد. نسلی از جوانان مذهبی که در سالهای پایانی حکومت پهلوی، اسلام سیاسی را نه صرفاً بهعنوان یک اعتقاد مذهبی، بلکه بهعنوان الگویی برای تغییر ساختار سیاسی و اجتماعی کشور دنبال میکرد.
نوروزی در دانشگاه صنعتی شریف نیز با فضای سیاسی و فکری متفاوتی روبهرو شد. آشنایی با آثار شریعتی و مطهری، گرایش اولیه به سازمان مجاهدین خلق و سپس فاصله گرفتن از آن پس از تغییر ایدئولوژی سازمان، نشان میدهد مسیر فکری او در آن سالها در حال شکلگیری و بازتعریف بود.
دستگیری در سال ۱۳۵۴ نقطه عطف دیگری در زندگی او شد. او در زندان با بهزاد نبوی آشنا شد؛ آشناییای که بعدها به یکی از پیوندهای ماندگار در زندگی سیاسیاش تبدیل شد.در واقع، اگر بخواهیم یک ویژگی مهم در زندگی سیاسی نوروزی پیدا کنیم، باید به همین ارتباطات تشکیلاتی توجه کنیم. او از نسلی بود که روابط سیاسی را در محافل کوچک و زندان شکل داد و بعدها همان شبکه ارتباطی را در قالب سازمان و حزب ادامه داد.
سازمانی که دو بار متولد شد
تاریخ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی، بدون شناخت اختلافات درونی آن قابل فهم نیست.
این سازمان در سالهای نخست پس از انقلاب از مجموعهای از گروههای مسلمان مبارز تشکیل شد. اما اختلافات فکری و سیاسی میان اعضا بهتدریج گسترش یافت و سرانجام در سال ۱۳۶۵ سازمان اولیه تعطیل شد.چند سال بعد، گروهی از نیروهای قدیمی تصمیم گرفتند تشکیلات تازهای را با همان نام و با ساختاری جدید احیا کنند.
صادق نوروزی در روایت این ماجرا، نکتهای را بیان میکند که برای تاریخ سیاسی جمهوری اسلامی اهمیت دارد: بنیانگذاران تشکیلات جدید حتی برای احیای سازمان نزد هاشمی رفسنجانی رفتند و با او مشورت کردند، اما از این اقدام استقبال نشد.با این حال، آنها تصمیم خود را گرفتند و از وزارت کشور مجوز فعالیت دریافت کردند. …

بازار

































































































































































