به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بازار جهانی نفت در ماههای اخیر تحت تأثیر اختلال در عرضه نفت خاورمیانه و محدودیت عبور محمولهها از تنگه هرمز با یکی از جدیترین شوکهای عرضه سالهای اخیر مواجه شده است. با وجود این، قیمت نفت برخلاف برخی پیشبینیها به سطوح 150 یا 200 دلار نرسید؛ موضوعی که روایتهای مختلفی درباره دلایل آن ایجاد کرده است.
برخی تحلیلها نقش چین را در این میان پررنگ میدانند و معتقدند این کشور با کاهش واردات و استفاده از ذخایر نفتی خود، بخشی از فشار بازار را جذب کرده و مانع جهش بیشتر قیمت نفت شده است. با این حال، رابین بروکس، اقتصاددان و پژوهشگر اقتصاد کلان، این روایت را رد میکند و معتقد است کاهش واردات چین را نباید اقدامی عامدانه برای کنترل قیمت جهانی نفت دانست.
چین؛ کنترلکننده قیمت نفت یا قربانی اختلال عرضه؟
بروکس در یادداشتی با عنوان «چین قیمت جهانی نفت را محدود نکرد» استدلال میکند که دو روایت درباره جلوگیری از جهش شدید قیمت نفت شکل گرفته است؛ نخست، احتمال مداخله آمریکا در بازارهای آتی نفت و دوم، نقش چین در کاهش واردات و برداشت از ذخایر نفتی.
او هر دو روایت را زیر سؤال میبرد و بهویژه درباره چین میگوید کاهش واردات نفت این کشور بیشتر نتیجه اختلال در عرضه و محدودیتهای ایجادشده در مسیرهای انتقال نفت بوده است.
به اعتقاد این اقتصاددان، چین در این شرایط مانند سایر کشورهای آسیایی با مشکل دسترسی به نفت مواجه شد و استفاده از ذخایر داخلی نیز واکنشی طبیعی به این شرایط بود، نه اقدامی با هدف تثبیت قیمت جهانی نفت.
مقایسه چین و ژاپن
یکی از مهمترین استدلالهای بروکس برای رد نقش چین بهعنوان «تثبیتکننده بازار نفت»، مقایسه رفتار وارداتی این کشور با ژاپن است. بر اساس دادههایی که او بررسی کرده، واردات نفت چین در ماه آوریل حدود 24 درصد نسبت به میانگین سال 2025 کاهش داشته است. این رقم برای ژاپن حدود 57 درصد بوده است. …
