آرمان امروز- گروه جامعه: مرگ یک فرزند به دست پدر، از تلخترین و تکاندهندهترین شکلهای خشونت خانوادگی است؛ جنایتی که نهتنها یک زندگی را نابود میکند، بلکه بنیان اعتماد، امنیت و مفهوم خانواده را نیز زیر سؤال میبرد. با این حال، تکرار چنین حوادثی در سالهای اخیر نشان میدهد که فرزندکشی را نمیتوان صرفاً یک [ ]
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
آرمان امروز- گروه جامعه: مرگ یک فرزند به دست پدر، از تلخترین و تکاندهندهترین شکلهای خشونت خانوادگی است؛ جنایتی که نهتنها یک زندگی را نابود میکند، بلکه بنیان اعتماد، امنیت و مفهوم خانواده را نیز زیر سؤال میبرد. با این حال، تکرار چنین حوادثی در سالهای اخیر نشان میدهد که فرزندکشی را نمیتوان صرفاً یک اتفاق فردی یا یک بحران خانوادگی دانست؛ این پدیده نیازمند توجه جدی اجتماعی، حقوقی، فرهنگی و قضایی است. این پرونده در کنار خاطره تلخ رومینا اشرفی، دختر ۱۳ سالهای که در سال ۱۳۹۹ به دست پدرش به قتل رسید، و مبینا زینیوند، دختر ۱۷ ساله اهل استان ایلام که در سال ۱۴۰۳ خبر قتل او به دست پدرش منتشر شد و ده ها مورد دیگر، این پرسشهای جدی درباره درباره امنیت فرزندان در محیط خانواده ایجاد کرد. در پرونده رومینا، پدر او به دلیل قتل عمد از جنبه عمومی جرم به ۹ سال حبس و پرداخت دیه محکوم شد؛ حکمی که در آن زمان واکنشهای گستردهای در جامعه برانگیخت.
یکی از محورهای اصلی این بحث به ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی بازمیگردد. بر اساس این ماده، در صورتی که مرتکب قتل، پدر یا از اجداد پدری مقتول باشد، قصاص ثابت نمیشود. در چنین شرایطی، موضوع مجازات تعزیری و دیه مطرح میشود. ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی نیز برای قتل عمدی که به هر علت قصاص در آن اجرا نمیشود، در صورت وجود شرایط قانونی مقرر، مجازات حبس سه تا ده سال را پیشبینی کرده است. پرسش اینجاست که آیا مجازاتهای موجود میتوانند مانع تکرار چنین جنایاتی شوند؟ آیا لازم نیست قانونگذار با توجه به شرایط اجتماعی امروز، بازنگری جدیتری در این زمینه انجام دهد؟ در همین ارتباط، احمد بیگدلی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس، از ثبت طرح دوفوریتی اصلاح ماده ۶۱۲ قانون مجازات اسلامی خبر داده است. بر اساس پیشنهاد مطرحشده، مجازات پدر یا جد پدری در صورت قتل فرزند به حداقل ۲۵ سال حبس افزایش یابد و تخفیفهای قانونی نیز شامل آن نشود. البته این پیشنهاد در مرحله ثبت و بررسی اولیه قرار دارد و هنوز به معنای تصویب قانون نیست.
پدر بودن نباید به معنای مصونیت باشد …