بازار
مقایسه کشورهای دارای بالاترین تولید ناخالص داخلی سرانه در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۶، بر داده‌ها و پیش‌بینی‌های گزارش «چشم‌انداز اقتصاد جهانی» صندوق بین‌المللی پول استوار است. ارقام به قیمت‌های جاری بیان شده و بر اساس برابری قدرت خرید تعدیل شده‌اند؛ معیاری که تفاوت سطح قیمت‌ها میان کشورها را در نظر می‌گیرد.
تداوم صدرنشینی لیختن‌اشتاین در دو دهه
لیختن‌اشتاین در سال ۲۰۰۶ نیز صدرنشین رتبه‌بندی جهانی بود و با تولید ناخالص داخلی سرانه ۱۱۲ هزار و ۴۹۹ دلار، تنها کشوری محسوب می‌شد که این شاخص در آن به شش‌رقم می‌رسید.
پس از این کشور کوچک، لوکزامبورگ با ۹۶ هزار و ۱۴ دلار قرار داشت. کشورهای نفتی خلیج فارس، از جمله قطر با ۸۶ هزار و ۲۵۲ دلار و امارات متحده عربی با ۷۴ هزار و ۲۳۰ دلار، نیز در جمع پیشتازان بودند.
بر اساس پیش‌بینی‌های سال ۲۰۲۶، تولید ناخالص داخلی سرانه لیختن‌اشتاین از ۱۹۵ هزار دلار فراتر می‌رود و این کشور جایگاه نخست خود را حفظ می‌کند. بسیاری از کشورهای ثروتمند بر مبنای این شاخص، اقتصادهای کوچک و مراکز مالی بین‌المللی، مانند سنگاپور و سوئیس هستند. تکیه بر صنایع رقابت‌پذیر
کشورها از مسیرهای متفاوتی به تولید سرانه بالا رسیده‌اند.
برای مثال سنگاپور با توسعه صنایعی برخوردار از توان رقابت بین‌المللی، از جمله نیمه‌رساناها و داروسازی، جایگاه اقتصادی خود را تقویت کرده است. پیش‌بینی می‌شود تولید ناخالص داخلی سرانه این کشور در سال ۲۰۲۶ به ۱۷۳ هزار و ۷۰۸ دلار برسد؛ رقمی که سنگاپور را در جایگاه دوم جهان قرار می‌دهد.
در مقابل، تحول اقتصادی گویان با کشف منابعی آغاز شد که ساختار اقتصاد این کشور را به‌کلی تغییر داد. جهش نفتی گویان
تولید نفت گویان تنها از دسامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، اما گسترش استخراج از میدان‌های فراساحلی، آثاری فراتر از بخش نفت بر اقتصاد این کشور گذاشت.
درآمدهای نفتی به تامین … …
