در دومین میزگرد تخصصی همایش ملی «حکمرانی و تنظیمگری فضای مجازی» که با موضوع «آینده حکمرانی و تنظیمگری فضای مجازی در ایران؛ امکانها و پیشرانها» در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد، دکتر عزیزنجفپور، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علومانسانی و مطالعات فرهنگی، از زاویهای متفاوت به مسأله تنظیمگری فضای مجازی پرداخت. او معتقد است مسأله حکمرانی فضای مجازی در ایران فقط مسأله تنظیم رابطه دولت و سکوها نیست؛ مسأله مهمتر، غیبت مردم از فرآیند حکمرانی این فضاست.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سمانه روشنپروا ، گروه اندیشه / نجفپور «حکمرانی» را صرفاً مجموعهای از سازوکارهای اداری و دولتی نمیداند، بلکه جوهر آن را «مشارکت فعال ذینفعان در اداره امور» معرفی میکند. از این منظر، فضای مجازی نیز باید از یک میدان تحت مدیریت دولت یا شرکتهای فناوری به عرصهای چندلایه تبدیل شود که در آن «مردم»، «دولت» و «بخش خصوصی» هر یک سهمی واقعی در تعیین جهتگیریها داشته باشند.
ارجاع او به تجربه سالهای اول انقلاب و مشارکت گسترده مردم در ساختارهایی مانند جهاد سازندگی نیز در همین چارچوب قابل فهم است: «حکمرانی زمانی از ظرفیت اجتماعی برخوردار میشود که مردم از جایگاه مخاطب و دریافتکننده خدمات به جایگاه کنشگر ارتقا یابند.»
نجفپور مسأله فناوری را صرفاً فنی نمیبیند. در نقد نگاه «مهندسیزده» به فضای مجازی، او میان «سازوکار فنی فناوری» و «جهتگیری اجتماعی آن» تمایز میگذارد. سرورها، کدها و زیرساختها ممکن است تابع قواعد فیزیکی و فنی باشند، اما اینکه فناوری برای چه هدفی و در خدمت چه ارزشهایی به کار گرفته شود، مسألهای فرهنگی و اجتماعی است. بنابراین، تخصص فنی بهتنهایی نمیتواند مبنای تعیین تکلیف آینده فضای مجازی باشد؛ فرهنگ، نیازهای اجتماعی و منافع عمومی نیز باید در طراحی و تنظیم این فضا نقش داشته باشند.
از نگاه او، تنظیمگری نباید فقط … …
