در این برنامه، علی تسلیمی -پژوهشگر، منتقد و نویسنده- نیز به واکاوی زوایای مختلف رمان پرداخت. او گفت: ما در این رمان یک صدای مؤلف داریم، یک صدای راوی مستتر و یکی هم راوی آشکار که بهنوعی مؤلف همان راوی مستتر است. نکته جالب کتاب این است که با اینکه در سراسر رمان آثار فولکلور بهنحوی گزارهگردانی شده و باید در نهایت اثری نوستالژیک باشد، اما اصلاً چیزی گرایش نوستالژیکی در این مورد دیده نمیشود. یعنی در آثار معمولاً که فولکلوریک است، گرایشهای نوستالژیکی دیده میشود؛ اما اینجا نویسنده از جریان نوستالژیک بیرون آمده است.
تسلیمی توضیح داد: بنیادگرایی با فاصله، انسان را میتواند نجات دهد و نویسنده را از گرایشهای رمانتیک پرهیز بدهد. در واقع در آثار نوستالژیک بیفاصله، یعنی غیرانتقادی، پروانه را مثلاً میبینیم که دنبال شمع میرود و اگر فاصلهاش را حفظ نکند، میسوزد؛ یا نارسیسوس اگر فاصلهاش را با تصویر خودش در آب زیاد نکند، کشته میشود. نویسنده در اینجا با اینکه از آثار فولکلوریک و نوستالژیک ادای میکند و با اینکه آثار فولکلوریک بهنوعی نوستالژی یک محل، بشر و آستانه است، اما من این بیفاصلگی را در این اثر نمیبینم؛ با اینکه از پرندگان حرف میزند، چیزی اشکریزی برای پرنده ندارد. بیطرفانه باورها و افسانهها را بیان میکند و در مسائل سیاسی و اصلاحات ارضی و امثال اینها قضاوتی انجام نمیدهد.
استاد دانشگاه گیلان همچنین گفت: ساخت داستان هم یکجور بازگشت به عقب است؛ یعنی ساختار داستان به این صورت نیست که از قبل به جلو حرکت کند، بلکه از جلو به قبل میرود. محتوای کل اثر این است که بازگشت به نوستالژی و بنیادگرایی با فاصله است.
محمدحسیننژاد -مدرس دانشگاه- نیز در این برنامه درباره ویژگی چندوجهی نویسنده رمان «به وقت کشتن مادیانها» حرف زد و گفت وجهه شاعری و پژوهشی نویسنده با یکدیگر تلفیق شدهاند و منطق روایت را شکل دادهاند.
عباس ثابتی، روزنامهنگار و نویسنده نیز به فضای جغرافیایی حاکم بر متن اشاره کرد و گفت: رمان بهمثابه سندی ادبی از اسطورهها، افسانهها، مناسک و جغرافیای روستاهای گیلان است که توانسته امری قومی را به شکلی فراقومی متبلور کند. …


دانلود از کافه بازار
































































































































































