پول برای چیزی که دقیقاً نمیدانیم چیست
در خرید معمولی، ما ابتدا کالا را میبینیم، بعد قیمتش را میپرسیم و در نهایت تصمیم میگیریم آیا به آن احتیاج داریم یا نه. اما بسته شانسی این ترتیب را به هم میزند. اینجا ابتدا پول میدهیم و بعد میفهمیم چه خریدهایم.
این تغییر کوچک، رفتار مصرفکننده را هم تغییر میدهد. دیگر سؤال اصلی این نیست که «این به چه درد من میخورد؟» بلکه میشود:«ببینم چی از آب درمیاد؟» همین جمله ساده، شاید یکی از کلیدهای فهم بازار جدید باشد. خریدار برای یک کالا پول نمیدهد؛ برای یک احتمال پول میدهد.
ممکن است داخل بسته چیزی باشد که مدتها دنبالش بوده، شاید چیزی کمیاب باشد یا حتی مدلی که در بازار گرانتر فروخته میشود. اما احتمال دیگر هم وجود دارد: چیزی که اصلاً دوستش ندارد. با این حال، باز کردن بسته خودش تبدیل به تجربه شده است.
در بررسی رفتارهای مبتنی بر پاداش تصادفی، به سازوکاری اشاره میکنند که در آن فرد نمیداند پاداش چه زمانی و با چه نتیجهای ظاهر میشود. این نوع «تقویت متناوب» میتواند باعث شود فرد رفتار را تکرار کند، چون نمیداند بار بعد چه چیزی نصیبش خواهد شد. در بررسیهای مربوط به جعبههای شانسی و بازیهای ویدیویی نیز همین شباهت به سازوکارهای پاداش تصادفی مورد توجه قرار گرفته است.
زهرا نیکزاد، روانشناس در توضیح بیشتر این مسأله میگوید:«کنجکاوی و شکاف اطلاعاتی یک دلیل است؛ وقتی میدانیم داخل بسته چیزی هست اما دقیقاً نمیدانیم چیست، ذهن دنبال کامل کردن اطلاعات ناقص میرود. همین «نمیدانم چه چیزی منتظرم است»، خودش محرک جذابی است. …


دانلود از کافه بازار




























































