وی در خصوص پاسخ این سوال گفت : بله، چنین امکانی وجود دارد، اما نه به آن شدت و سادگیای که برخی اخبار آن را نگرانکننده القا میکنند. برای درک بهتر این موضوع، پژوهشگران در یک مطالعه جامع که نتایج آن در سال ۲۰۲۶ منتشر شد، دادههای چندین تحقیق را که در آنها همزمان از حیوان خانگی و صاحبش نمونهگیری شده بود، بررسی کردند. نتیجه این بررسی نشان داد که در مجموع، احتمال مشترک بودن باکتریهای مقاوم بین حیوان و صاحب حدود ۸/۳ درصد است؛ یعنی از هر ۱۰۰ خانواده، در کمتر از ۴ خانواده چنین اشتراکی دیده میشود.
آرمان عبدوس،دکترای حرفهای دامپزشکی با بیان اینکه نکته جالبتر اینجاست که این عدد در شرایط عادی و طبیعی حتی می تواند کمتر هم شود. در خانوادههایی که هم انسان و هم حیوان سالم بودند، میزان اشتراک حدود ۳ درصد باقی میماند. اما وقتی یکی از آنها به عفونت فعال با یک باکتری مقاوم مبتلا بود، این عدد به حدود ۹ درصد افزایش پیدا میکرد. به زبان ساده، زندگی روزمره با یک حیوان سالم خطر چندانی ندارد؛ اما اگر عفونت واقعی در میان باشد، ماجرا جدیتر میشود و رعایت بهداشت و کنترل عفونت اهمیت بیشتری پیدا میکند.
وی افزود: سازمان جهانی بهداشت نیز در گزارشهای تخصصی خود تأکید کرده است که سگ و گربه به دلیل همین تماس نزدیک با انسان، بخشی از مفهومی به نام «سلامت یکپارچه» هستند؛ یعنی سلامت انسان، حیوان و محیط به هم گره خورده است. باکتریهایی مانند اشریشیا کلی، استافیلوکوکهای مقاوم به متیسیلین و برخی باکتریهای مقاوم روده میتوانند هم در بدن انسان و هم در بدن حیوان اهمیت ویژه ای داشته باشند. اما نکته مهم این است که مسیر انتقال همیشه از حیوان به انسان نیست. انسان، محیط، غذا و حیوان در یک شبکه پیچیده به یکدیگر متصلاند و هرکدام میتوانند در گسترش این باکتریها نقش داشته باشند.
آرمان عبدوس با تاکید بر اینکه در چنین شرایطی، نحوه مصرف آنتیبیوتیک اهمیت زیادی پیدا میکند ادامه داد: دادن باقیمانده داروی انسانی به سگ یا گربه، تکرار خودسرانه نسخه قبلی دامپزشک یا استفاده از آنتیبیوتیک برای بیماریهایی که منشأ باکتریایی آنها اثبات نشده، نهتنها ممکن است درمان حیوان را دشوار کند، بلکه به باکتریها فرصت میدهد تا مقاومتر شوند. بهویژه در عفونتهای تکرارشونده پوست، گوش یا دستگاه ادراری، زمانی که حیوان قبلاً چند دوره آنتیبیوتیک دریافت کرده است، انجام آزمایش کشت و آنتیبیوگرام میتواند بسیار مفیدتر از تعویض آزمایشی دارو باشد. این آزمایش مشخص میکند کدام آنتیبیوتیک واقعاً برروی باکتری اثر دارد و به دامپزشک کمک میکند درمان درست را انتخاب کند. این رویکرد در دنیا «مدیریت مسئولانه مصرف آنتیبیوتیک» نامیده میشود و برنامههای جهانی مقابله با مقاومت آنتی بیوتیکی نیز بر آن تأکید دارند.
این دکترای حرفه ای دامپزشکی با گفتن از اینکه اما این توضحیات به معنای فاصله گرفتن از حیوان خانگی نیست گفت: اقدامات سادهای میتوانند خطر را بهشکل چشمگیری کاهش دهند مانند شستن دستها پس از تماس با ترشحات یا زخمهای عفونی حیوان، رعایت بهداشت هنگام تمیز کردن ادرار و مدفوع، تکمیل دوره درمان آنتیبیوتیکی دقیقاً طبق دستور دامپزشک و خودداری از مصرف خودسرانه آنتیبیوتیک برای حیوان. همین چند اقدام کوچک میتواند هم از سلامت حیوان محافظت کند و هم از سلامت خانواده.
در نهایت، مقاومت آنتیبیوتیکی را نباید مسئله جداگانه«حیوان خانگی» یا «انسان» دانست. این یک موضوع مشترک است که همه ما در آن نقش داریم. وقتی یک آنتیبیوتیک اثربخشی خود را از دست بدهد، دیگر فرقی نمیکند که در بیمارستان انسانی باشیم یا کلینیک دامپزشکی؛ نتیجه برای همه یکسان است. شاید مهمترین پیام مفهوم سلامت یکپارچه نیز همین باشد: سلامت ما و حیواناتمان از یکدیگر جدا نیست.
پایان خبر / رکنا / کدخبر 1243082
اخبار وبگردی را در اینجا بخوانید: فیلم/ تغییر چهره جذاب بازیگران «پایتخت» قبل و بعد از گریم / از مژه های نسرین نصرتی و موهای بلند هومن حاجی عبداللهی تا سبیل احمد مهران فر و محسن تنابنده مشاهده خبر خبر ویژه شمار تلفات فوک خزری در سواحل مازندران به ۲۷ قلاده رسید «بابا هنوز زندهای... قلبت جای دیگری میتپد»
