در هفته‌های اخیر، فضای سیاسی و رسانه‌ای کشور تحت تأثیر انتشار اخباری مبنی بر فعالیت یک «کمیته شش‌نفره» در عالی‌ترین سطوح تصمیم‌گیری قرار گرفته است که وظیفه هدایت، تدوین راهبرد و هماهنگی مذاکرات حساس بین‌المللی، به‌ویژه با ایالات متحده را برعهده دارد. این موضوع که ابتدا در لایه‌های پنهان خبری و گمانه‌زنی‌های محفلی مطرح بود، با اظهارات مسعود پزشکیان در جریان سفر به نیویورک و تاییدات بعدی سخنگوی وزارت امور خارجه، به صدر اخبار بازگشت و موجی از تحلیل‌ها را در رسانه‌های داخلی و خارجی به همراه داشت. تشکیل این کمیته نه تنها یک اقدام اداری یا بروکراتیک، بلکه پیامی به طرف‌های بین‌المللی درباره نحوه تصمیم‌گیری در ایران در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخی است.
تشکیل کمیته شش‌نفره در ساختار شورای عالی امنیت ملی، فراتر از یک تغییر اداری، تلاشی راهبردی برای پایان دادن به دوگانگی «میدان و دیپلماسی» در نگاه ناظران خارجی است. حضور هم‌زمان سران قوا در کنار فرماندهان ارشد نظامی و دستگاه دیپلماسی در این کمیته، پیامی صریح به طرف‌های مذاکره‌کننده مخابره می‌کند
سخن از ساختاری است که در چارچوب آن، فارغ از اینکه تصمیمات راهبردی در تیم شش‌نفره، شورای عالی امنیت ملی یا هر نهاد دیگری گرفته شوند، سرانجام کار وابسته به مواضع رهبری خواهد بود. مقامی که به‌راحتی در دسترس کارگزاران حکومت نیست و لزوما در شرایط بحران، تصمیم مشخصی را اعلام نمی‌کنند؛ ولی نظر ایشان برای اجرای تصمیم‌های کارگزاران مهم است. با این حال، اهمیت این کمیته در این است که به عنوان فیلتر نهایی پیش از ارائه طرح به مقام اول کشور عمل می‌کند.
روایت رئیس‌جمهور از «تیم تصمیم‌ساز» …
دانلود از کافه بازار
