سهشنبهشب، ۲۷ مردادماه، اختتامیه جشنواره انجمن روزنامهنگاران ایران در حالی برگزار شد که بیانیه هیأت داوران و لحن و متن طراحیشده پیش از اهدای جوایز، باعث دلخوری برخی از حضار شد.
سعید ارکانزاده یزدی، بهعنوان یکی از فعالترین و مستعدترین روزنامهنگاران ایران که میتواند شمایل نسل جدید روزنامهنگاری ایران تلقی شود، در بیانیه خود که جنبههای چالشی و انتقادی آن به وجوه تحسینی و تمجیدی آن میچربید، سطح کیفی و کمی روزنامهنگاری ایران را با توجه به آثار داوریشده، نامناسب و در حد بحرانی عنوان کرد. نگاه چالشی و انتقادی جزو لاینفک روحیه و منش روزنامهنگاری است، اما دو سؤال مطرح است: آیا اختتامیه جشنواره و لحظاتی پیش از اهدای جوایز، میبایست چنین لحن و عباراتی را به کار ببرد، آن هم در مراسمی که جنبه یادبود، جشن و تمجید دارد؟ دوم اینکه آیا شرایط یک سال اخیر، کوچ بسیاری از روزنامهنگاران به خارج، دستکشیدن برخی از فعالان رسانه به دلیل فشارهای خارجی، حقوق کم، سانسور و محدودیتهای متعدد، در سنجش این نوع اظهارنظر چالشی مدنظر قرار گرفته شده یا فقط آثار با نگاه انتقادی و با ذرهبین سختگیرانه اساتید این رشته ارزیابی شده است؟ آیا همه تحریریهها فرصت، ظرفیت و توان مالی ارتقای نیروهای مستعد را داشتند و روزنامهنگاران در بهبود کیفیت خود اهمال کردند یا خیر؟ …
