بازار
این سرمایه سبز، تنها مجموعه‌ای از نام‌های گیاهشناسی نیست. هر گونه بومی می‌تواند حامل ویژگی‌های ژنتیکی و ظرفیت‌هایی باشد که در حفاظت از تنوع زیستی، تحقیقات علمی و حتی آینده کشاورزی اهمیت پیدا می‌کند.
در منطقه‌ای مانند زاگرس که با چالش‌هایی همچون کم‌آبی، تغییر شرایط اقلیمی و فشار ناشی از بهره‌برداری از منابع طبیعی روبه‌روست، نگهداری از این ذخایر اهمیت دوچندان دارد.
در خرم‌آباد، باغ گیاهشناسی زاگرس یکی از مکان‌هایی است که این مسئولیت را بر عهده گرفته است؛ مجموعه‌ای که فعالیت خود را از سال ۱۳۹۷ آغاز کرده و بر حفاظت خارج از رویشگاه گونه‌های گیاهی منطقه، به‌ویژه گیاهان بومی در معرض خطر و گونه‌های دارای ارزش اقتصادی، تمرکز دارد.
اکنون این باغ در آخرین جلسه کمیته ثبت میراث طبیعی کشور، در فهرست آثار طبیعی ملی قرار گرفته است؛ اتفاقی که نام این مجموعه را در سطح ملی برجسته می‌کند و می‌تواند زمینه توجه بیشتر به ظرفیت‌های علمی، حفاظتی و آموزشی آن را فراهم سازد.
اما اهمیت این ثبت را نباید تنها در اضافه‌شدن نام یک مجموعه به فهرست آثار ملی خلاصه کرد. مسئله اصلی آن است که چگونه می‌توان از این فرصت برای تقویت حفاظت از ذخایر ژنتیکی، گسترش پژوهش‌های کاربردی، آموزش بهره‌برداران و ایجاد پیوند میان طبیعت و اقتصاد محلی استفاده کرد.
ثبت ملی زمانی به دستاوردی ماندگار تبدیل می‌شود که در کنار اعتبار رسمی، به پشتیبانی عملی از مجموعه و برنامه‌های بلندمدت آن نیز بینجامد.
باغ زاگرس؛ یک گام برای به‌رسمیت‌شناختن میراث طبیعی
ثبت ملی باغ گیاهشناسی زاگرس در جریان آخرین نشست کمیته ثبت میراث طبیعی کشور طی بیستم مهرماه به تصویب رسیده است. …
