بازار
در فضای سیاسی ایران نیز جریان‌های تندرو همواره از موافقان دستیابی به بمب اتم بوده‌اند، در حالی که اصلاح‌طلبان با این رویکرد مخالفت کرده‌اند. با این حال، مسئله اصلی در بررسی این موضوع، توجه به مفهوم جامع بازدارندگی و مؤلفه‌های مختلف آن است.
در کنار این موضوع، برخورداری از قدرت نظامی کافی در ابعاد مختلف هوایی، دریایی و زمینی نیز اهمیت دارد. بهره‌گیری از تجهیزات نوین نظامی و ارتقای توان دفاعی کشور، از جمله در حوزه موشکی، می‌تواند به تقویت ظرفیت‌های بازدارنده ایران کمک کند. بنابراین، توسعه توان نظامی نباید صرفاً به یک نوع تسلیحات محدود شود، بلکه باید مجموعه‌ای از ظرفیت‌های دفاعی و نظامی کشور را در بر بگیرد.
از سوی دیگر، بازدارندگی اقتصادی و فرهنگی نیز از اهمیت برخوردار است. این مؤلفه‌ها را می‌توان در کنار سایر ظرفیت‌ها، ذیل مفهوم بازدارندگی نرم مورد توجه قرار داد. بازدارندگی اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در کنار قدرت نظامی می‌توانند به تکمیل ساختار قدرت کشور کمک کنند و مجموعه این عوامل، پازلی را شکل دهند که در نهایت به تقویت موقعیت ایران در برابر تهدیدهای خارجی منجر شود.
بر همین اساس، اگرچه دستیابی به بمب اتم ممکن است در نگاه نخست به‌عنوان یک مزیت و عامل افزایش قدرت تلقی شود، اما این موضوع در کنار مزایای احتمالی، هزینه‌ها و پیامدهای قابل توجهی نیز دارد. مهم‌تر از آن، در شرایط فعلی اجماع مشخصی درباره ضرورت ساخت بمب اتم در کشور وجود ندارد و نمی‌توان ادعا کرد که همه مردم ایران خواهان دستیابی به چنین سلاحی هستند. …
