از نمایندگی تا «کمپین دائمی»؛ مسئله رسایی و همفکران او چیست

عصر ایران؛ دکتر سلمان حسینی - این گزاره که حمید رسایی و همفکران سیاسی او بیش از تمرکز بر حل بحران‌های کشور، به حاشیه‌سازی، دوقطبی‌سازی و رقابت‌های فرساینده انتخاباتی مشغول‌اند، اگر به‌صورت مطلق و بدون ملاحظات تفکیکی مطرح شود، قابل مناقشه است. فعالان این طیف نیز در برهه‌هایی به طرح مسائل واقعی، افشای تخلفات یا نقد ضعف‌های مدیریتی پرداخته‌اند. نقد دولت وقت، رئیس قوه مقننه یا ساختار قضایی، از حقوق بنیادین نمایندگی است.

با این وجود، مسئله بنیادین در این طیف، موضوعاتِ مورد اعتراض نیست؛ بلکه شیوه انتخاب، نحوه روایت و کیفیت پیگیری آن‌هاست.

در رفتار این جریان، نشانه‌های بارزی از یک الگوی شناخته‌شده دیده می‌شود که در علوم سیاسی می‌توان آن را «کمپین دائمی» نامید. پدیده کمپین دائمی وضعیتی است که در آن، سیاستمدار حتی پس از ورود به مصدر قدرت، کماکان با منطق یک نامزد انتخاباتیِ در کوران رقابت رفتار می‌کند. هدف غایی چنین کنشگری، حل مسئله عمومی نیست؛ بلکه هدف اصلی حفظ بدنه هواداران، ساختن دشمنان فرضی، تولید دوقطبی‌های کاذب و آماده‌سازی تشکیلات برای رقابت‌های آتی است.

در این الگوی رفتاری، پدیده‌های حکمرانی به فرصت‌های زودبازده انتخاباتی تقلیل می‌یابند: اختلاف حقوقی میان دستگاه‌ها به رویارویی ماهوی «حق و باطل» تبدیل می‌شود؛ یک ایراد مدیریتی ساده به منزله «خیانت» تعبیر می‌گردد؛ اختلاف‌نظر کارشناسی درون مجلس به نزاع هویتی میان «انقلابی و غیرانقلابی» بدل می‌شود؛ احکام دستگاه قضایی به پروژه‌ای برای «مظلومیت‌نمایی سیاسی» مبدل می‌گردد؛ و ابزار نظارتی مجلس، در قامت ابزاری برای زمین‌زدن رقیب سیاسی به کار گرفته می‌شود. ۱. انتخاب موضوع براساس ظرفیت جنجال، نه ظرفیت حل مسئله

یک نماینده کارآمد با صدها چالش انباشته روبه‌روست: تورم مزمن، بحران مسکن، اشتراک انرژی، کسری بودجه، صندوق‌های بازنشستگی، مهاجرت نخبگان و ناترازی بانکی. نماینده توسعه‌محور از میان این مشکلات، موضوعی را برمی‌گزیند، داده جمع‌آوری می‌کند، پیشنهاد راهبردی می‌دهد و نتیجه را تا حصول نتیجه پیگیری می‌کند. …