روز ۲۴ اکتبر، مصادف با ۳ آبان، به‌عنوان روز مبارزه با تغییر اقلیم نام‌گذاری شده است. اما در شرایطی که فرصت محدود کردن گرمایش زمین به ۱٫۵ درجه بالاتر از سطح پیشاصنعتی هر روز تنگ‌تر می‌شود، وارد بلبشو و آشوبی جهانی شده‌ایم. قدرت‌هایی در حال عروج‌اند و قدرت‌هایی برای جلوگیری از افول خود می‌جنگند. این جابه‌جایی با خود تنش‌های نظامی و سیاسی و رقابت‌های شدید اقتصادی آورده است. جنگ روسیه و اوکراین، سرمایه‌گذاری‌های هرچه بیشتر اروپا در نظامی‌گری، جنگ‌ها و مداخلات آمریکا و اسرائیل و تشدید سیاست‌های امپریالیستی را نیز باید در متن همین کشمکش بر سر قدرت دید. مسئله فقط این نیست که بحران اقلیمی در چنین جهانی کمتر دیده می‌شود؛ خود این رقابت‌ها نیز به تشدید بحران دامن می‌زنند.
«امانوئل گرن» و «لورانس توبیانا» در مقاله «حکمرانی جهانی اقلیم در عصر ژئواکونومی» همین تضاد بنیادی را توضیح می‌دهند. مقابله با تغییر اقلیم به همکاری جهانی نیاز دارد، اما نظم سیاسی و اقتصادی جهان به‌سوی ملی‌گرایی، رقابت امنیتی و چندپارگی حرکت می‌کند. وابستگی متقابل کشورها که پیش‌تر راهی برای کاهش هزینه و افزایش کارایی تلقی می‌شد، اکنون آسیب‌پذیری امنیتی یا ابزاری برای فشار است. محدود کردن زنجیره‌های تأمین به کشورهای هم‌پیمان نیز استفاده از ظرفیت‌های جهانی تولید و فناوری را دشوار می‌کند. نتیجه می‌تواند گذاری گران‌تر و کندتر باشد؛ درست در زمانی که فرصت تأخیر کمتر شده است. …
دانلود از کافه بازار
