ترمیم رابطه در میانسالی آمارهایی که باید نگرانکننده باشند
اگر فکر میکنید جدا شدن در ۴۰ یا ۵۰ سالگی یک استثناست، آمار چیز دیگری میگوید.
در سال ۱۴۰۳، در ایران ۱۹۴٬۰۷۸ طلاق به ثبت رسید. نرخ طلاق عمومی در این سال ۲.۳ به ازای هر هزار نفر جمعیت بود، یعنی از هر ۱۰۰۰ ایرانی، حدود ۲.۳ نفر طلاق گرفتند.
اما آنچه بیش از همه نگرانکننده است، تغییر الگوی طلاق در ایران است.
دادههای مرکز ملی آمار از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۳ نشان میدهد که طلاق در سالهای نخست ازدواج کاهش یافته، اما در زندگیهای مشترک با عمر بیش از ۱۰، ۲۰ و حتی ۳۰ سال، به شکلی بیسابقه افزایش یافته است.
در بازه ۱۰ تا ۱۵ سال زندگی مشترک، آمار طلاق از ۲۶٬۹۱۵ فقره در سال ۱۳۹۶ به ۳۴٬۱۹۳ فقره در سال ۱۴۰۳ رسید؛ یعنی افزایش ۲۷ درصدی.
در زندگیهای ۱۵ تا ۲۰ ساله، طلاقها از ۱۵٬۹۱۹ مورد به ۲۷٬۴۳۸ مورد رسید. و در زندگیهای بیش از ۲۵ سال، تعداد طلاقها از ۹٬۶۱۲ فقره در سال ۱۳۹۶ به ۱۷٬۸۹۴ فقره در سال ۱۴۰۳ رسیده است؛ یعنی افزایش حدود ۸۶ درصدی.
این پدیده در ایران نیز مانند جهان «طلاق خاکستری» نام گرفته است؛ جدایی زوجهایی که بیش از ۲۰ یا ۳۰ سال از زندگی مشترک شان گذشته و معمولاً در دهههای پنجم و ششم عمرشان هستند.
چرا؟ چه چیزی در دههی پنجم و ششم زندگی رخ میدهد که روابطی با این همه تاریخ مشترک را به لبهی پرتگاه میبرد؟ پنجرهی آسیبپذیری رابطه: چه چیزی در ۴۰ تا ۵۰ سالگی اتفاق میافتد؟
میانگین سن طلاق در ایران بدان معناست که بحران رابطه، درست زمانی رخ میدهد که زوجها وارد دههی چهارم و پنجم زندگی خود شدهاند.
پژوهشها نشان میدهند که رضایت زناشویی در دههی ۴۰ زندگی به پایینترین نقطهی خود میرسد.
این یک الگوی ثابت در فرهنگهای مختلف است. چرا که در این دوره، چندین عامل بهطور همزمان به رابطه فشار میآورند — از تغییرات هورمونی و کاهش انرژی، تا بازتعریف نقشها پس از بزرگ شدن فرزندان و مواجهه با سالخوردگی والدین. …


دانلود از کافه بازار





























































