راهکارهای قدیمی و جدید «تشخیص عفونت‌های قارچی»

به گزارش ایسنا، عفونت‌های قارچی در سال‌های اخیر بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، زیرا تغییرات پزشکی مدرن، استفاده گسترده از درمان‌های تضعیف‌کننده سیستم ایمنی و افزایش شمار بیماران آسیب‌پذیر، احتمال بروز این عفونت‌ها را بالا برده است. از طرف دیگر، تشخیص این بیماری‌ها همیشه ساده نیست. علائم برخی عفونت‌های قارچی با عفونت‌های باکتریایی یا حتی بیماری‌های پوستی دیگر شباهت دارد و همین موضوع باعث می‌شود پزشک برای رسیدن به تشخیص درست، به زمان و آزمایش‌های بیشتری نیاز داشته باشد. تأخیر در تشخیص می‌تواند درمان را به عقب بیندازد، هزینه‌های بیمارستانی را بالا ببرد و در برخی موارد، جان بیمار را نیز به خطر بیندازد. به همین دلیل، بررسی روش‌های آزمایشگاهی تشخیص قارچ‌ها تنها یک بحث تخصصی نیست، بلکه موضوعی مهم برای سلامت عمومی به شمار می‌آید.

از سوی دیگر، عفونت‌های قارچی فقط یک نوع ندارند و می‌توانند سطحی، آلرژیک، زیرجلدی یا تهاجمی باشند. در برخی موارد، قارچ‌ها پوست، ناخن یا مو را درگیر می‌کنند و در برخی دیگر به اندام‌های داخلی حمله می‌کنند؛ نوع دوم بسیار خطرناک‌تر است و تشخیص آن دشوارتر هم هست. در بسیاری از موارد، روش‌های معمول مانند بررسی مستقیم نمونه یا کشت قارچ، هنوز کاربرد دارند، اما این روش‌ها همیشه سریع یا کافی نیستند. همین مسئله باعث شده توجه به روش‌های نوینی مانند تست‌های مولکولی، سرولوژی و سنجش آنتی‌ژن بیشتر شود. نیاز به روشی که هم سریع باشد و هم دقت بالایی داشته باشد، از مهم‌ترین دلایل انجام چنین پژوهش‌هایی است.

در این میان، پیمان اصلانی از گروه قارچ‌شناسی پزشکی دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی آجا، با همکاری پژوهشگرانی از دانشگاه علوم پزشکی زاهدان و دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، تحقیقی مروری درباره روش‌های آزمایشگاهی تشخیص عفونت‌های قارچی انجام داده‌اند. …