بازار
همزمان با انتشار چاپ دوم کتاب توئیتری‌شدن سیاست، عصر دوشنبه 4مهرماه سال 1405، هشتمین نشست ویژه نقد و بررسی این کتاب با حضور محمد رهبری نویسنده کتاب، پژوهشگر و مشار وزیر ارتباطات در امور فناوری و نوآوری اجتماعی داده‌محور، عباس عبدی روزنامه‌نگار و پژوهشگر سیاسی و علی‌اصغر سیدآبادی ناشر، نویسنده و پژوهشگر به دبیری مرضیه ادهم، دکتری علوم ارتباطات و پژوهشگر در کافه رویداد کارزار برگزار شد.
نفی، سازمان‌یابی کجای سیاست دیده شدن است؟
در ابتدای جلسه محمد رهبری، نویسنده کتاب با اشاره به تغییر رویکرد و ادبیات دانشگاهی شکل گرفته پیرامون شبکه‌های اجتماعی در حدود سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، نتیجه‌ی این چرخش پلتفرمی را شکل‌گیری جامعه‌ای چندپاره دانست؛ فضایی که در آن گروه‌های متکثر، مرزهای اساسی هویت خود را در تقابل با دیگری فرضی‌شان تعریف می‌کنند. او گفت: «جامعه چندپاره دیگر جامعه‌ای نیست که تنها دو تا قطب داشته باشد؛ چنین جامعه‌ای دچار چند قطبیتی‌ست وضعیتی که در آن هر قطب، قطب‌های دیگر را به‌نوعی دشمن خود تلقی و نفی می‌کند.» رهبری با اشاره به نتایج گراف‌های تحلیل شبکه بازنشر توییت‌ها توضیح می‌دهد که اثرگذاری این تعلق گروهی می‌تواند گاه حتی برداشت افراد از یک محتوای کاملا یکسان را هم تغییر دهد: «اگر توییتی یکسان را فرد دیگری از قبیله‌ای دیگر بنویسد اساسا برداشت کاملا متفاوتی شکل می‌گیرد.»
رهبری در ادامه به بررسی مفهوم «سیاست رسوایی» با الهام از ادبیات مانوئل کاستلز می‌پردازد؛ موقعیتی که شایعه‌ها و پیام‌های منفی در شبکه‌های اجتماعی با هدف قرار دادن اعتبار اخلاقی احزاب، دولت‌ها و رهبران سیاسی به میدان می‌آیند. او به نقل از کاستلز از بی‌اعتمادی حدود دوسوم مردم جهان به نهادها و چهره‌های سیاسی می‌گوید، آماری که نشان از دیده شدن پنج‌برابری پیام‌های منفی شبکه‌های اجتماعی در قیاس با پیام مثبت دارد. مفهوم دیگر او، «پروپاگاندای رایانشی»ست؛ فعالیت ربات‌ها و حساب‌های سازمان‌یافته برای جهت‌دهی به افکار عمومی. …
