این پرسش، نقطه شروع گزارش اجتماعی ۲۰۲۶ سازمان ملل متحد است؛ گزارشی با عنوان «اقتصاد جدید فراگیری اجتماعی؛ چگونه تحولات را به نفع همه رقم بزنیم؟» که در اکتبر ۲۰۲۶ توسط دپارتمان امور اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل منتشر شده است.
این گزارش به جای آنکه صرفاً درباره سرعت رشد فناوری، افزایش تولید یا گسترش اقتصاد دیجیتال صحبت کند، به سراغ مسئله‌ای می‌رود که معمولاً در محاسبات کلان اقتصادی کمتر دیده می‌شود: چه تعداد از مردم عملاً امکان مشارکت در اقتصاد جدید را دارند و چه تعداد در جریان این تحولات عقب می‌مانند؟ سرمایه گذاری در آموزش، سلامت، حمایت اجتماعی و زیرساخت دیجیتال
پیام اصلی گزارش این است که فراگیری اجتماعی نباید به‌عنوان هزینه‌ای اضافی برای دولت‌ها یا صرفاً یک سیاست حمایتی در نظر گرفته شود. سرمایه‌گذاری در آموزش، سلامت، اشتغال، زیرساخت دیجیتال و حمایت اجتماعی، بخشی از زیرساخت رشد اقتصادی است. اقتصادی که بخش بزرگی از جمعیت آن از فرصت‌های جدید محروم باشند، حتی با وجود پیشرفت فناوری، نمی‌تواند از تمام ظرفیت تولیدی خود استفاده کند.برای فهم اهمیت این مسئله، کافی است آمارهای جهانی را در کنار وضعیت بازار کار و شاخص‌های اقتصادی ایران قرار دهیم.
۵۸ درصد نیروی کار جهان؛ اشتغال بدون پشتوانه
یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش سازمان ملل، وضعیت اشتغال غیررسمی در جهان است. طبق این گزارش، در سال ۲۰۲۵ حدود ۵۸ درصد شاغلان جهان در بخش غیررسمی فعالیت داشته‌اند. …
دانلود از کافه بازار
