نیروی هوافضای سپاه؛ چهار دهه تغییر، تکامل و پیشرفت/ از نخستین موشک در دهه ۶۰ تا موشک‌هایی با برد چندین هزار کیلومتری در دهه ۱۴۰۰

خبرآنلاین: فعالیت‌های هوایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، پیش از آنکه در قالب یک نیروی مستقل سازماندهی شود، با شکل‌گیری یگان‌های محدود هوایی و پشتیبانی آغاز شد. با گذشت زمان و در جریان جنگ تحمیلی، ضرورت توسعه توانمندی‌های موشکی، شناسایی و پدافندی بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفت و روز به روز این صنعت در ایران پیشرفت زیادی کرد. از نخستین موشک ایران در دهه 60 در جریان جنگ با عراق، پیشرفت این نیرو به جایی رسیده که مقامات ایرانی در جریان جنگ لفظی با مقامات آمریکا، پایگاه‌های آمریکایی در اروپا را تهدید به حمله موشکی می‌کنند؛ این تهدیدها به پشتوانه شهرهای موشکی متعددی است که زیر پهنه سرزمینی ایران ساخته شده‌اند و صدها یا شاید هزاران موشک با بردهای بالا را در دل خود دپو کرده‌اند. نخستین فعالیت‌های هوایی  

یکی از مهم‌ترین مقاطع در سازماندهی این فعالیت‌ها، ۲۶ شهریور ۱۳۶۴ بود؛ روزی که امام خمینی(ره) در حکمی خطاب به محسن رضایی، فرمانده کل وقت سپاه، دستور تشکیل نیروهای سه‌گانه زمینی، هوایی و دریایی را صادر کرد. در این فرمان، با اشاره به اصل ۱۵۰ قانون اساسی و ضرورت آمادگی سپاه برای حفاظت از مرزهای کشور، بر تجهیز این نهاد به نیروهای تخصصی تأکید شده بود. به این ترتیب، نیروی هوایی سپاه در کنار دو نیروی دیگر، شکل رسمی و سازمان‌یافته‌تری پیدا کرد.

البته فعالیت‌های مرتبط با حوزه موشکی و هوایی سپاه پیش از صدور این فرمان آغاز شده بود. در سال‌های ابتدایی جنگ تحمیلی، نیاز به مقابله با حملات موشکی عراق به شهرهای ایران، توجه فرماندهان سپاه را به ایجاد توان موشکی جلب کرد. در سال ۱۳۶۲، فرماندهی موشکی سپاه با مسئولیت حسن طهرانی‌مقدم شکل گرفت و پس از طی مراحل اولیه آموزش و تأمین تجهیزات، نخستین موشک بالستیک ایران در ۲۱ اسفند ۱۳۶۳ از منطقه کرمانشاه به سمت پالایشگاه کرکوک عراق شلیک شد. این اتفاق را می‌توان یکی از نقاط آغازین شکل‌گیری توان موشکی مستقل ایران دانست. …