حمید خان علیدوستی و پاتوق فرهنگی شهرکتاب

آن سال‌ها، با پشتیبانی مجید، ظهرهای جمعه در شهرکتاب نشست‌های کتاب برگزار می‌کردیم که خیلی دوستانه و دلچسب بود و حمید هم در آن نشست‌ها شرکت می‌کرد. حمید به کتاب و سینما و موسیقی خیلی علاقه داشت، و روزها و شب‌هایی که در شهرکتاب دورهم جمع می‌شدیم، و گپ می‌زدیم، حضور و صحبت‌های او هم بسیار مغتنم بود. یادم هست وقتی کتابی می‌خواند که خیلی از آن خوش‌اش می‌آمد، مانند کتاب "تونل" نوشته ارنستو ساباتو که خوب در ذهن‌ام مانده، با شور و هیجان فراوانی درباره آن حرف می‌زد و ما را برای خواندن آن تشویق می‌کرد و بسیار هم پیگیر بود، یعنی مدام می‌پرسید که کتاب را خواندیم یا نه؟ یکی از نویسنده‌هایی که هر دو ما خیلی او را دوست داشتیم، میلان کوندرا بود، و همین موجب می‌شد ساعت‌ها درباره او و آثارش حرف بزنیم. من به جنبه‌های سیاسی و اجتماعی آثار کوندرا خیلی توجه می‌کردم اما حمید تمایل چندانی به این جنبه‌ها نداشت و توجه بیشتری به جنبه‌های ادبی و هنری نشان می‌داد. 

پوریا و من در آن سال‌ها خیلی به فوتبال علاقه نداشتیم ولی مجید که فوتبال را دنبال می‌کرد یا دیگرانی که در جمع ما گهگاه حضور داشتند با او درباره فوتبال هم بحث می‌کردند. فکر کنم سال ۱۳۸۵ یا ۱۳۸۶ بود که حمید مربی تیم سرخ‌پوشان دلوارافزار و بهزاد غلام‌پور هم دستیارش بود. تیم آنها در شمال ایران مسابقه داشت و حمید به مجید پیشنهاد داده بود که اگر دوست دارید برای تماشای مسابقه بیایید. مجید و من راهی شمال شدیم، و برای‌مان جالب بود که حمید را روی نیمکت ببینیم، چند دقیقه از بازی … …