بازار
جزئیات واقعه پرواز ۱۰۷۳ فلای‌دوبی همچنان در حال بررسی است، اما گزارش‌هایی مبنی بر اینکه کمک خلبان، خلبان را با چاقو زده و سعی در سقوط هواپیما داشته است، سوالات جدیدی را در مورد چگونگی نظارت بر سلامت روان خلبانان توسط این صنعت مطرح کرده است.
خلبانان، مربیان و کارشناسان ایمنی به فایننشال تایمز گفتند: بررسی‌های فعلی ممکن است هنوز هم نتواند تعداد اندک افراد نامناسبی را که برای پیوستن به این صنعت درخواست می‌دهند، یا کسانی که در طول یک حرفه طولانی دچار مشکلات شدید سلامت روان می‌شوند یا دیدگاه‌های ایدئولوژیک افراطی اتخاذ می‌کنند، شناسایی کند.
یک خلبان تجاری گفت: «این در واقع خوداظهاری است. بدیهی است که پاسخ‌های درستی وجود دارد.»
اندرو چارلتون، تحلیلگر هوانوردی، گفت: «پروازهای بین‌المللی همچنان یک نوع حمل و نقل ایمن هستند؛ خطرناک‌ترین بخش هر پروازی همیشه راندن به سمت فرودگاه است.»
اما چندین چهره صنعت هوانوردی استدلال کردند که این امر به رویه‌های ایمنی گسترده‌تر، آموزش دقیق خلبانان و حرفه‌ای بودن افراد در این صنعت مربوط می‌شود تا سیستم آزمایش روانشناسی.
خلبانان باید سالانه تحت معاینات پزشکی از جمله گفتگو با پزشک در مورد وضعیت روانی آنها، همراه با سوالاتی در مورد مصرف الکل و مواد مخدر قرار گیرند که احتمال ناتوانی پزشکی آنها را در طول پرواز تعیین می‌کند.
شرکت‌های هواپیمایی همچنین بررسی‌های منظم پیشینه را انجام می‌دهند. یکی از مدیران اجرایی شرکت هواپیمایی گفت: «ما به طور منظم آزمایش روان‌سنجی و بررسی‌های امنیتی پیشینه را انجام می‌دهیم.»
اما یک خلبان شاغل به فایننشال تایمز گفت که آخرین تحلیل کامل روانشناختی آنها بیش از دو دهه پیش بوده است. دیگری گفت: خلبانان برای معاینه سالانه خود آماده می‌شوند و به سوالاتی پاسخ می‌دهند که باعث می‌شود فکر کنند همه چیز خوب است. …
