درمان بیماران تالاسمی به دسترسی مستمر به دارو و خدمات درمانی وابسته است. با این حال، افزایش هزینه داروها و تجهیزات مصرفی و اختلال در تأمین برخی اقلام حیاتی، ادامه درمان را برای گروهی از این بیماران دشوار کرده است. بیماران تالاسمی ماژور، علاوه بر مصرف مستمر دارو، معمولاً هر دو تا چهار هفته به تزریق خون نیاز دارند. کمبود داروهای آهنزدا و افزایش سهم پرداخت از جیب، بار سنگینی بر دوش آنها گذاشته است. از سوی دیگر، این روزها باید برای تهیه وسایل مورد نیاز مصرف دارو نیز هزینههای بیشتری بپردازند.
به گفته مدیرعامل انجمن بیماران تالاسمی، بهانههایی مانند حمایت از تولید داخل باعث شده ارز مورد نیاز برای واردات برخی داروها تأمین نشود؛ این در حالی است که بخشی از بیماران به داروهای تولید داخل پاسخ مناسبی نمیدهند. برخی داروهای ضروری و حیاتی این بیماران نیز همچنان در بازار دارویی با کمبود روبهرو هستند. کمبود مزمن
«یونس عرب»، مدیرعامل انجمن بیماران تالاسمی، از تداوم کمبود داروهای حیاتی، افزایش هزینههای درمان و مشکلات دسترسی بیماران به ملزومات مصرفی خبر میدهد.
عرب میگوید: «بیش از هشت ماه است که داروی «جیدنیو» در بازار دارویی ایران موجود نیست. چرا که از آبان ۱۴۰۳ و پس از تغییر مدیران و مسئولان تصمیمگیر در حوزه واردات دارو، ارز مورد نیاز برای واردات جیدنیو تخصیص داده نشده است. حدود ۳۰ درصد از بیماران تالاسمی که داروهای آهنزدا از خون را مصرف میکنند و به انواع داروهای تولید داخل پاسخ مناسبی نمیدهند، به این دارو نیاز دارند.» …

بازار





















































































