بدترین بلای اقتصادی برای جامعه ایران | سوری: خروج خانوارها از تله فقر بسیار دشوار خواهد بود | فقر یک پدیده کاملاً پویاست

به گزارش اقتصادنیوز، اقتصاد ایران سال‌هاست که در میان بحران‌های درهم‌تنیده و شوک‌های مکرر گرفتار شده است. بحران‌هایی که دیگر نمی‌توان آنها را فقط نوسانات گذرا یا پیامدهای کوتاه‌مدت تصمیمات مقطعی دانست، بلکه امروز به یک روند فرسایشی و ساختاری بدل شده‌اند. از یک‌سو، رشدهای اقتصاد منفی و آب رفتن مستمر کیک اقتصاد، ظرفیت تولید ثروت و توزیع درآمد را به حداقل رسانده است و از سوی دیگر، تورم‌های مزمن، همان اندک درآمد اسمی خانوارها را خنثی کرده است.

صبا نوبری در هفته نامه تجارت فردا (شماره 651) نوشت: در این میان، سیاست‌گذار به‌جای پرداختن به ریشه‌های این چالش اقتصادی صرفاً به سیاست‌های تسکینی و یارانه‌ای روی آورده است. سیاست‌هایی که نه‌تنها باری از دوش خانوارها برنمی‌دارند، بلکه با تشدید ناترازی‌های بودجه‌ای، خود به موتور محرک تورم‌های بعدی بدل شده‌اند. در گفت‌وگوی پیش‌رو با داوود سوری،‌ اقتصاددان، ابعاد کلان‌شوک‌های اخیر، سازوکار انتقال فقر به نسل‌های آینده و چالش‌های سیاست‌گذاری در چهارچوب فکری موجود را بررسی کرده‌ایم.

* شوک‌های مکرری که طی یک دهه گذشته به اقتصاد ایران و به معیشت مردم وارد شده و اکنون به مراحل حادتری نظیر جنگ و محاصره اقتصادی رسیده است، به‌شکل کلان چه تاثیری بر اقتصاد ایران گذاشته است؟

این تاثیرات و پیامدها را خیلی راحت می‌توانیم با نگاه کردن به یکسری شاخص‌های بنیادین که معمولاً اقتصاددان‌ها برای ارزیابی سلامت اقتصاد به آنها رجوع می‌کنند، مشاهده کنیم. بدون شک «رشد اقتصاد» مهم‌ترین شاخصی است که در کنار «تورم» می‌تواند وضعیت یک اقتصاد و تصویری شفاف از مختصات آن را به ما نشان دهد. آمارهای کلان نشان می‌دهد که اقتصاد ما درگیر یک انقباض شدید است. فکر می‌کنم امسال ما در فصل بهار، رشد اقتصاد به‌شدت نگران‌کننده‌ای در حدود منفی ۱۰ درصد را تجربه کردیم. وقتی که به روندهای چند سال گذشته برمی‌گردیم، می‌بینیم که سال‌های گذشته نیز اقتصاد ما درگیر رشدهای پایین یا منفی بوده است. این منفی‌های مکرر و پشت سر هم، درواقع به این معناست که اندازه و حجم اقتصاد ما به‌طور مستمر در حال کوچک و کوچک‌تر شدن است. …