این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
رضا صائمی/ درگذشت اصغر ضرابی، روزنامهنگار پیشکسوت مطبوعات ایران، فرصتی برای بازخوانی نقش این نسل است؛ نسلی که در دهههای ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰، در برخی محدودیت ها، تلاش میکرد از مسیر گفتوگو، پرسشگری و نقد، دریچهای به سوی آگاهی بگشاید. ضرابی از جمله روزنامهنگارانی بود که اهمیت کارش را باید نهفقط در نام مصاحبهشوندگان، بلکه در شیوه مواجهه با آنان جستوجو کرد. گفتوگو با چهرههایی چون جلال آلاحمد، احمد شاملو، فروغ فرخزاد و بهرام صادقی، بهخودیخود ارزشمند بود؛ اما آنچه به این مصاحبهها ماندگاری میبخشید، جسارت در پرسیدن، پرهیز از تعارف و به چالش کشیدن شخصیتهایی بود که خود از اعتبار و نفوذ فرهنگی برخوردار بودند. این همان نقطهای است که روزنامهنگاری از ثبت گفتهها فراتر میرود و به کنشی مستقل تبدیل میشود. روزنامهنگار در چنین جایگاهی نه ستایشگر شخصیتهاست و نه تریبون بیچونوچرای آنان؛ بلکه نماینده پرسشهایی است که جامعه امکان طرح مستقیمشان را ندارد. تاریخ مطبوعات ایران را نمیتوان تنها با نام سردبیران، مدیران مسئول و نویسندگان مشهور روایت کرد.
خبرنگاران، … …

بازار
















































































