از ویتنام و بنگلادش تا رواندا و اتیوپی؛ جهان چگونه از فقر فاصله گرفته است؟ | اقتصاد آفریقا هم از ایران جلو زده است | ما استثناییم؟

نقل است، داستایوفسکی در مراسم افتتاح مجسمه‌ای که برای یادبود پوشکین، شاعر و نویسنده پرآوازه روس، ساخته شده بود، درحالی‌که انتظار می‌رفت از غرور و بزرگی روسیه و مردمانش سخن به زبان آورد، رو به مخاطبانش نطقی بیان کرد که شاه‌بیت آن، این جمله بود: «ما مردم روس احتیاج داریم که خودمان را فریب ندهیم.» تو گویی این نویسنده بزرگ، حتی برای یک دم، حتی برای بزرگداشت زبان و ادبیاتی که خود در بالندگی آن نقش داشت، حاضر نبود از رویکرد رئالیستی و دیدن واقعیات، دست بردارد. اگر نخواهیم در دامان فریب خودخواسته قرار بگیریم دیدن واقعیات، با مرور داده‌ها و آمار و مقایسه آن با دیگران میسر است. آن زمان است که با واقعیت وضعیت خود بدون هیچ فریبی روبه‌رو خواهیم شد.

ما در قرن بیست‌ویکم در جهانی زیست می‌کنیم که رشد و سعادت اقتصادی دیگر ازآن گروه خاصی از کشورها نیست. این نیست که توسعه و پیشرفت ازآن غربی‌ها باشد و دیگر مردمان از آن بی‌بهره باشند. بگذارید نمونه بیاوریم. از آسیا شروع کنیم. از چین که بگذریم که از ابتدای قرن تا به حال درآمد سرانه واقعی آن قریب ۶برابر شده است و فقر مطلق نزدیک صفر شده، ویتنام را داریم که در همین دوره درآمد سرانه واقعی‌اش ۵برابر شده و نرخ فقر از حدود ۳۲درصد به رقم باورنکردنی ۱.۶درصد رسیده است. بنگلادشی‌ها، درآمد خود را از ابتدای قرن تا امروز سه‌برابر کرده‌اند و نرخ فقر مطلق از ۴۱درصد در سال۲۰۰۰ به ۵.۹درصد در سال۲۰۲۲ رسیده است. همین وضعیت تقریبا در مورد هند صادق است و اندونزی نیز لب به لب با این کشورها،‌ درآمد سرانه خود را ۲.۵برابر و فقر شدید را از ۶۶درصد سال۲۰۰۰ به زیر ۸درصد رسانده است. …