کاهش سطح روغن همیشه به معنای «روغنسوزی» نیست. مسیرهای اصلی عبارتند از: سوختن لایه نازک روغن روی جداره سیلندر: برای روانکاری رینگها، لایه بسیار نازکی از روغن روی جداره باقی میماند و بخشی از آن در هر سیکل میسوزد. این بخش از مصرف طبیعی و اجتنابناپذیر است. تبخیر روغن: در دماهای بالای ناحیه رینگ و پیستون، اجزای سبکتر روغن تبخیر میشوند. هرچه روغن فرارتر باشد، این بخش بیشتر است. ورود روغن به بخش هوای ورودی یا مسیر تهویه: از طریق سیستم تهویه کارتر (Crankcase Ventilation) یا آببندهای توربوشارژر. نشتی خارجی: از اتصالات، واشرها و آببندهای بیرونی که معمولاً با بازرسی چشمی قابل شناسایی است.
علل رایج افزایش غیرعادی مصرف روغن فرسودگی رینگها و جداره سیلندر: افزایش لقی باعث عبور روغن بیشتر به محفظه احتراق و افزایش نشتی گاز احتراق به کارتر (Blow-by) میشود. فرسودگی آببند ساق دریچه یا گاید دریچهها: روغن از مسیر سرسیلندر وارد محفظه احتراق یا مسیر هوا میشود. نشتی آببندهای توربوشارژر: در این حالت آثار روغن در مسیر هوای ورودی یا اینترکولر دیده میشود. فشار بالای کارتر یا گرفتگی سیستم تهویه: روغن بهصورت مه (Oil Mist) همراه با گازها از موتور خارج میشود. سطح روغن بیش از حد مجاز: برخورد میللنگ با روغن باعث پاشش و کف کردن بیشتر و افزایش ورود روغن به محفظهها میشود. ویسکوزیته یا فراریت نامناسب روغن: روغنی که با شرایط دمایی موتور سازگار نباشد، تبخیر یا رقیقشدن بیشتری خواهد داشت. چرا مصرف بالای روغن در موتور گازسوز اهمیت بیشتری دارد؟ …

بازار































































