مستندات و پرونده کاندیدا باید از مسیر رسمی کشور عضو، یعنی دفترکل توسعه گردشگری داخلی وزارت میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی ارائه شود؛ روستاها نمیتوانند مستقلاً و خارج از این مسیر اقدام کنند. پس از بررسی اولیه دبیرخانه بهترین روستاهای گردشگری جهان، پروندهها به هیئت مشورتی مستقلی از متخصصان بینالمللی ارجاع میشوند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
پایگاه خبری جماران، مطهره کشاورز محمدیان: تب پیوستن به فهرست «بهترین روستاهای گردشگری جهان» چند سالی است که در ایران بالا گرفته؛ تکاپو برای رسیدن به عنوانی جهانی که اگر روی ریل درستی بیفتد، میتواند اقتصاد، محیطزیست و بافت اجتماعی روستاها را متحول کند. حالا پرونده هشت روستای ایران از قلعه بالا در سمنان و موئیل در اردبیل تا درک سیستان و بلوچستان، مصر اصفهان، ریاب خراسان رضوی، شانه تراش مازندران، گیسوم گیلان و پامنار خوزستان روی میز سازمان جهانی گردشگری جهانی گردشگری (UN Tourism) قرار گرفته تا این بومهای پرظرفیت در رقابتی سنگین محک بخورند.
اما حقیقت این است که در این رقابت کار در اتاق داوری بینالمللی با عکسهای کارتپستالی و گزارشهای روتوش شده پیش نمیرود. نگاه ارزیابان روی نقطههای حساسی متمرکز است: این که جامعه بومی دقیقاً کجای سفره توزیع ثروت و تصمیمگیریهای کلیدی قرار دارد، زیستبوم شکننده منطقه چقدر توانپذیرش مسافر را دارد، و چطور میتوان مطمئن شد که دهانپُرکن بودنِ عنوان «جهانی»، ریشه اصالت و زندگی روزمره روستا را از درون نمیخشکاند؟
در این گفتوگو، آزاده عابدینزاده، استاد دانشگاه، مروج گردشگری روستایی و تسهیلگر روستای جهانی سهیلی قشم، از شاخصهای ارزیابی، اهمیت جهانی شدن روستاها، خطرهای «گردشگری انبوه»، آموزشهای نمایشی و تهدید حاشیهنشینی بومیان در برابر سرمایهگذاران سودجو میگوید.
یک روستا برای انتخابشدن بهعنوان روستای جهانی گردشگری، چه ویژگیها و شاخصهایی باید داشته باشد؟ …