یک اقتصاددان با تاکید بر ضرورت تغییر الگوی حکمرانی اقتصادی در شرایط تداوم جنگ و محاصره همهجانبه اقتصادی گفت: در صورت انتخاب مسیر مقاومت، تداوم الگوی اقتصادی گذشته مبتنی بر صادرات نفت، واردات بیرویه، رانتمحوری و ریخت و پاش منابع ارزی امکانپذیر نیست و کشور باید دستکم برای دو سال آینده به سمت اقتصادی بسته، درونزا و متکی بر ظرفیتهای تولید داخل حرکت کند.
این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
وحید شقاقی شهری در گفتوگو با ایسنا، درباره شرایط اقتصادی کشور و راهبردهای مورد نیاز برای مقابله با فشارهای خارجی اظهار کرد: یک جنگ ترکیبی پیچیده و هوشمند با ابعاد شناختی و دستکاری افکار عمومی، اقتصادی و نظامی و با تحمیل محاصره همهجانبه اقتصادی علیه کشور آغاز شده؛ هجمهای که در تاریخ جهان بیسابقه یا کم سابقه است. بر اساس تحلیلها و دیدگاههای من، از منظر آمریکای ترامپ و با لابی و هزینهکرد گسترده رژیم صهیونیستی، مذاکره مورد نظر به معنای تسلیم همهجانبه ایران است. بنابراین کشور متاسفانه با دو گزینه بسیار سخت پیش رو مواجه است و در واقع بین انتخاب دو گزینه بدتر و بدترین قرار دارد؛ یک گزینه تسلیم و گزینه مقابل مقاومت است.
این اقتصاددان ادامه داد: بدیهی است با توجه به شرایط اقتصادی کشور، تحریمهای اقتصادی طولانیمدت، وضعیت سرمایه اجتماعی و هزینههای ضروری دفاع، مقاومت در برابر هژمونی نیز گزینهای بسیار دشوار خواهد بود. از طرف دیگر پذیرش گزینه تسلیم از نظر دولت ترامپ به معنای چشمپوشی کشور از ساختار، ظرفیت و توانمندیهای موشکی و هستهای، نفت و استقلال سیاسی است. هر ایرانی وطندوست، متفکر و تاریخدانی که حاضر به پذیرش خفت و تحقیر غرور ملی نباشد و استقلال سیاسی برایش ارزشمند باشد، گزینه مقاومت را انتخاب خواهد کرد.
حداقل تا پایان دوره دو ساله ترامپ، برای تقویت تابآوری اقتصاد ملی و جلوگیری از تحقق نقشه شوم دشمنان کشور برای فروپاشی اقتصاد ایران، امکان تداوم الگوی حکمرانی اقتصادی گذشته به هیچ وجه وجود ندارد. سیاستهای راهبردی و اقتصادی حداقل برای دو سال آینده باید بر پایه طراحی یک اقتصاد بسته، درونزا و مبتنی بر ظرفیتهای تولیدی داخل تنظیم شود
ضرورت طراحی اقتصاد بسته و درونزا …