تهران در سال‌های اخیر، همزمان با توسعه زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های مدیریت بحران، با آزمون‌های واقعی و کم‌سابقه‌ای نیز مواجه شده است. تجربه حوادث، اجتماعات بزرگ و شرایط جنگی نشان داد که مدیریت بحران باید از یک وظیفه واکنشی، به یک نظام مستمر، دانش‌محور و ریسک‌مبنا تبدیل شود؛ نظامی که هدف آن نه فقط پاسخ به حادثه، بلکه کاهش احتمال وقوع خسارت، استمرار خدمات و بازگشت سریع شهر به شرایط عادی است.
در دوره اخیر مدیریت شهری، بخشی از این مسیر با تقویت زیرساخت‌ها و ظرفیت‌های عملیاتی دنبال شده است. تعداد پایگاه‌های مدیریت بحران از ۴۵ پایگاه به حدود ۱۱۰ پایگاه افزایش یافته و بیش از ۱۲۰۰ تمرین و مانور در سطوح مختلف برگزار شده است. همچنین ظرفیت نیروهای داوطلب واکنش اضطراری محلات «دوام» از حدود ۱۴ هزار و ۲۰۰ نفر به بیش از ۶۰ هزار نفر رسیده و تعداد مخازن اضطراری آب نیز به ۲۰۵ مخزن افزایش یافته است؛ ظرفیتی که البته هنوز باید تا سطح پیش‌بینی‌شده توسعه پیدا کند.
این اعداد تنها آمار عملکرد نیستند؛ هر کدام بخشی از یک زنجیره آمادگی هستند. پایگاه بحران، مخازن آب اضطراری ، نیروی‌های داوطلب(دوام)، تجهیزات جست‌وجو و نجات، آموزش شهروندی و مانور، زمانی معنا پیدا می‌کنند که در لحظه حادثه بتوانند در کنار یکدیگر عمل کنند.
سال ۱۴۰۵ برای مدیریت بحران تهران، سال آزمون‌های واقعی بود. تجربه جنگ و آسیب دیدن واحدهای مسکونی، ضرورت مدیریت همزمان پاسخ، اسکان، بازسازی و بازتوانی را بیش از گذشته آشکار کرد. در جریان این حوادث، ده‌ها هزار واحد مسکونی آسیب دیدند و برای خانواده‌های آسیب‌دیده، اسکان اضطراری، پرداخت ودیعه مسکن، تعمیر و بازسازی واحدها و حمایت‌های تکمیلی در دستور کار قرار گرفت و شهروندان در هتل‌ها اسکان داده شدند. …
دانلود از کافه بازار
