بازار
زن جوان برگشت و نگاهی به همسرش انداخت، ابتدا تصور کرد چون همسرش پلیس است و به همه اتفاقات نگاه پلیسی دارد طبق معمول با او شوخی می‌کند، اما خوب که دقت کرد متوجه شد چهره و لحن همسرش این بار قاطع و مطمئن است.
زن جوان با تعجب پرسید: «از کجا آنقدر مطمئنی که ماشین دزدی است؟»
مرد جوان گفت: «سال‌هاست با پرونده‌های سرقت خودرو سروکار دارم بعد از این همه سال دیگر رد سارقان را در هوا می‌زنم.»
چند لحظه بعد وقتی از پیچ خیابان گذر کردند و وارد خیابان اصلی شدند، همان خودروی پژو را دیدند که مقابل یک سوپرمارکت توقف کرده است. مرد جوان نگاهی به همسرش انداخت و گفت: «می‌خواهم حدسم را به یقین تبدیل کنم اما شما هر چه دیدی هیچ عکس‌العملی نشان نده و فقط نظاره‌گر باش.»
مرد جوان این را گفت و به راه افتاد نزدیک خودرو که رسید بلافاصله شماره پلاک آن را برای استعلام سابقه سرقت به همکارش فرستاد چند دقیقه بعد با گرفتن جواب استعلام حدسش درست از آب درآمد شماره پلاک متعلق به خودرویی بود که دو روز قبل در سامانه خودروهای سرقتی ثبت شده بود و مأموران کلانتری 164 قائم اعلام کرده بودند که این خودرو از مقابل خانه‌ای در آن محدوده به سرقت رفته و مالک نیز سرقت آن را گزارش کرده بود.
افسر پلیس که حالا دیگر مطمئن شده بود، به سمت راننده خودروی پژو رفت که با چندین بسته مواد غذایی از سوپرمارکت بیرون می‌آمد تا به سمت خودرو برود و سوار شود. مرد جوان که همزمان با مأموران کلانتری محل موضوع را هماهنگ و از آنها درخواست کمک کرده بود به سمت راننده خودرو رفت که با دستانی پر از وسایل قصد داشت صندوق عقب ماشین را باز کند وقتی نزدیک شد گفت: «آقا شما صاحب این ماشین هستید؟»
مرد جوان قیافه حق به جانبی گرفت و گفت: «بله. چطور مگه؟ در خدمتم.»
حالا نوبت افسر پلیس بود که با لحنی جدی و کمی عصبی و چهره‌ای حق به جانب بگوید: «این چه طرز … …
