بازار
در عالم سیاست و حکمرانی و در نگاه اول ممکن است سن و سال زیاد، برای سیاستمداران مزیت به نظر بیاید، اما واقعیت‌هایی هم وجود دارند که نشان می‌دهند با وجود تغییر نسل‌ها و یا ایجاد شکاف نسلی، ممکن است دولتمردان و حکمرانان سالمند، درک درستی از نیازها و نگاه نسل امروز نداشته باشند. از طرف دیگر وقتی رقم تفاوت سن، میان مسئولان و مردم جامعه خیلی زیاد میشود، دیگر نمی‌توان سالمندی را یک مزیت برای حکمرانی به حساب آورد. «بی‌بی‌سی» می‌نویسد: «در سیاست آمریکا کمتر کسی را می‌توان یافت که به اندازه «هال راجرز» دوام آورده باشد. او در انتخابات میان‌دوره‌ای برای کسب بیست‌وچهارمین دوره نمایندگی خود در مجلس نمایندگان رقابت خواهد کرد!
این جمهوری‌خواه ۸۸ ساله از سال ۱۹۸۱ وارد کنگره شد و امسال برای نامزد شدن از طرف جمهوری‌خواهان رقیبی را شکست داد که ۶۰ سال با او اختلاف سنی داشت»!
البته «راجرز» اگرچه رکورددار تعداد نمایندگی و سناتوری است، اما سالمندترین و باسابقه‌ترین نیست؛ چون چاک گرسلی نودوسه ساله که نخستین بار در سال ۱۹۵۸ وارد عالم سیاست شد، هنوز سناتور است. در ضمن پدیده سالمندی مختص به سناتورها و نمایندگان نیست؛ بلکه ترامپ … …
