*سرعت تحولات در روابط میان ایران و آمریکا شدت گرفته است . از یک سو، شاهد حملات دو کشور به مواضع یکدیگر بوده ایم؛ در بعد اقتصادی، چند بانک مرتبط با ایران تحت تحریم قرار گرفته اند. مسئله حملات اخیر به نفتکشها نیز مطرح است. تحلیل جنابعالی درباره روند فعلی حاکم بر مناسبات و روابط دو جانبه میان ایران و آمریکا چیست؟ آیا این فضا به سمت شکلگیری یک جنگ تمامعیار حرکت میکند یا اینکه تمامی این فشارهای همهجانبه، تلاشی برای سوق دادن مجدد طرفین به منظور نشستن دوباره پای میز مذاکره است؟
دولت آمریکا در حال حاضر بیشتر تمرکز و وقت خود را به موضوع انتخابات پیشرو اختصاص داده، و در شرایطی نیست که بخواهد یک جنگ تمامعیار و گسترده را آغاز کند. از این رو، واشنگتن بیشتر تمایل دارد تا روند تحولات را با حفظ وضعیت کنونی، یعنی حالت «نه جنگ و نه صلح»، از طریق انجام حملات موردی و کوتاهمدت پیش ببرد.
در مقابل، جمهوری اسلامی ایران نیز متقابلا حملات تلافیجویانه خود را انجام میدهد که این واکنشها، بسته به شرایط، یا با همان میزان و شدت حملات طرف مقابل و یا کمی بیشتر از آن خواهد بود.
محیط دیپلماسی منطقهای و بینالمللی بسیار آشفته، متلاطم و فاقد ثباتی روشن و پایدار است. همه کشورها نیز به دنبال کسب منافع بیشتری از همین وضعیت «نه جنگ و نه صلح» هستند. البته در این میان، تمایل چندانی برای ورود جدی و مستقیم به صحنه به منظور برداشتن گامهای اساسی وجود ندارد.
از طرفی، کشورهای همسایه نیز هر کدام به دلایل متفاوتی، اقداماتی را انجام دادهاند و در راستای حفظ منافع خود تلاش کردهاند تا از توسعه و گسترش دامنه جنگ جلوگیری کنند؛ چرا که مراکز، پایگاههای نظامی و تأسیسات مربوط به نیروهای آمریکایی دقیقا در خاک آنها مستقر هستند.
این کشورهای همسایه صرفاً تلاش میکنند تا آثار منفی ناشی از درگیریها به خود را به حداقل ممکن برسانند؛ اما برای انجام دادن اقدامی جدی که بتواند آمریکا را متقاعد به دست برداشتن از جنگافروزی و حرکت به سمت راهکارهای دیپلماتیک بکند، توان و قدرت کافی را در اختیار ندارند. …
