بازار
مرحوم آیت‌الله‌العظمی سید جمال‌الدین گلپایگانی در نقل خاطره‌ای از دوران سیر و سلوک خود، از حالتی سخن گفته است که برای مدتی او را با تجربه‌ای غیرعادی روبه‌رو کرد؛ حالتی که در نهایت، با توسل به امام موسی کاظم(ع) و درخواست شفاعت، پایان یافت.
وی در شرح این ماجرا نقل می‌کند که در یکی از مراحل سلوک، حالتی بر او عارض شد که در آن، نفس خویش را افاضه‌کننده علم، قدرت، رزق و حیات به همه موجودات می‌دید؛ گویی تمامی موجودات از او مدد می‌گرفتند و او سرچشمه افاضه وجود به ماهیات و موجودات امکانی بود.
با وجود این تجربه، او در همان حال به‌صورت اجمالی می‌دانست که چنین برداشتی صحیح نیست؛ چراکه خداوند متعال سرچشمه همه خیرات و افاضه‌کننده رحمت و وجود به تمام موجودات است.
به گفته آیت‌الله گلپایگانی، این وضعیت چند شبانه‌روز ادامه یافت. او بارها به حرم مطهر امیرالمؤمنین(ع) مشرف شد و در باطن، از خداوند گشایش و رهایی از آن حالت را درخواست کرد، اما نتیجه‌ای حاصل نشد. سرانجام تصمیم گرفت به کاظمین سفر … …
