بازار
سطح ویتامین C در بدن افراد مبتلا به سرطان‌های خون اغلب به‌طور مزمن پایین است؛ از دیرباز این بحث مطرح بوده که آیا جبران کمبود این ویتامین می‌تواند به‌عنوان روشی برای درمان سرطان عمل کند یا خیر.
تاکنون، شواهد موجود در این زمینه بسیار متناقض و متفاوت بوده‌اند.
به‌منظور گردآوری داده‌های بیشتر- به‌ویژه در مورد تأثیرات ویتامین C پیش از آنکه سرطان به‌طور کامل شکل بگیرد- تیمی متشکل از پژوهشگران دانشگاه کپنهاگ دانمارک و مؤسسه ون اندل، یک کارآزمایی بالینی فاز ۲ را با شرکت ۱۰۹ نفر به پایان رسانده‌اند.
نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که مصرف روزانه ۱۰۰۰ میلی‌گرم ویتامین C (به‌صورت خوراکی) با کاهش ۶۵ درصدی خطر مرگ در مقایسه با گروه دریافت‌کننده دارونما مرتبط بوده است.
«پیتر جونز»، متخصص اپی‌ژنتیک از مؤسسه ون اندل، می‌گوید: «ما بسیار هیجان‌زده‌ایم و با احتیاط خوش‌بین هستیم که نتایج ما بتواند روزی به روشی ساده برای بهبود مراقبت‌ها و پیامدهای درمانی برای افراد مبتلا به اختلالات پیش‌لوسمی تبدیل شود.»
نرخ بقای بهتر در میان افرادی که ویتامین C مصرف می‌کردند، یکی از یافته‌های کلیدی این گزارش بود.
تمامی شرکت‌کنندگان در این کارآزمایی، تشخیص‌هایی نظیر «سیتوپنی کلونال با اهمیت نامشخص» (CCUS) یا بدخیمی‌های میلوئیدی کم‌خطر مانند «سندرم میلودیسپلاستیک» (MDS) داشتند؛ شرایطی که همگی می‌توانند به نوعی سرطان خون سرسخت و دشوار، یعنی «لوسمی میلوئیدی حاد» (AML) منجر شوند.
در حال حاضر، هیچ درمان شناخته‌شده‌ای برای جلوگیری از تبدیل CCUS به AML وجود ندارد. برای درمان MDS می‌توان از پیوند سلول‌های بنیادی استفاده کرد، اما این روش برای همه بیماران مناسب نیست.
بر … …
